fbpx

Więźba dachowa drewniana i jej elementy składowe

Budowa domu to niezwykle stresujący moment w życiu wielu osób. Jednym z aspektów mających bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo domu jest więźba dachowa drewniana. W poniższym artykule przeczytasz jakie elementy wchodzą w skład więźby dachowej tradycyjnej, czyli tej wykonaniem z drewna. Zapraszamy do lektury.

W ostatnim tekście na naszym blogu poruszyliśmy temat więźby dachowej oraz jej rodzajów. Znajdziesz go tutaj. Szybko tylko przypomnimy, że więźba dachowa, to niezwykle istotny element, który przenosi obciążenie dachu na konstrukcję domu. Sama więźba może mieć różne formy.

Więźba dachowa drewniana

Taka konstrukcja składa się z wielu elementów ciesielskich. Należy je nie tylko wykonać z materiału doskonałej jakości, ale też należy je precyzyjnie dociąć i zamontować we właściwy sposób. Od tego wszystkiego bowiem zależy stabilność i trwałość konstrukcji, a tym samym bezpieczeństwo mieszkańców domu.

Elementy składowe więźby dachowej tradycyjnej:

Murłata

Często określana mianem płątwi stropowej. Jej zadaniem jest przenoszenie ciężaru na ściany nośne budynku. Mma przekrój kwadratu o boku ok 10-15 centymetrów, najczęściej wykonywana z kantówki sosnowej lub świerkowej.

Krokiew

Krokwie złączone parami tworzą szczyt dachu, czyli kalenicę. Najczęściej krokiew ma przekrój prostokątny, którego ramiona charakteryzują się stosunkiem 1:2. W przypadku niektórych dachów, ich konstrukcja wymaga zastosowania koszy i krokwi o większym przekroju.

Krawężnica

Często bywa określana mianem krokwi koszowej. Dzieje się tak głównie dlatego, że krawężnica pełni rolkę krokwi, którą montuje się bezpośrednio na wypukłym załamaniu dachu, czyli na narożu.

Jętka

Jej rolą w konstrukcji dachu jest łączenie ze sobą dwóch zespolonych krokwi. Jętka należy zamocować w połowie wysokości krokwi, ewentualnie w 1/3 jej długości patrząc od strony szczytowej. Wielu specjalistów nazywa jętki zamiennie podporą pośrednią, dzięki nim znacznie zwiększa się nośność danej krokwi. Dzięki nim można stworzyć stabilną konstrukcję szkieletową dla dachów, które osadzone są na ścianach nośnych mających rozpiętość do 11 metrów. Sam przekrój jętki jest podobny do przekroju krokwi choć można je też zmontować z cieńszych desek.

Warto też pamiętać, że więźba dachowa o konstrukcji jętkowej musi składać się z elementów mających precyzyjnie określoną sztywność.

Płatew

Płatew to kolejny element składowy więźby dachowej. Jest to pozioma belka, która jest podparta umocowanymi w stropie słupkami. Na tym elemencie właśnie opierają się w połowie swojej długości krokwie. Płatew budowana jest z krawędziaków, które mają kwadratowy przekrój.

Inną możliwością jest użycie stalowych betel dwuteowników. To sprawdza się przy dachach stanowiących duże obciążenia.

Kleszcze

Są to deski o grubości wahającej się pomiędzy 25, a 35 milimetrów. Mają za zadanie stabilnie spinać krokwie, znajdujące się w konstrukcjach płatwiowych. Jeśli ich połączenie jest stabilne i wykonane we właściwy sposób, zmniejszają do zera jakiekolwiek ryzyko związane z przemieszczaniem się i rozsuwaniem krokwi.

Kulawka

Kulawka to krokiew o dość niewielkiej długości. Jest też elementem, którego rolą w konstrukcji dachu jest łączenie krawężnic. Może też z powodzeniem stanowić stabilizację i połączenie między krokwiami koszowymi oraz murłatą.

Dźwigar

Jak wszystkie wcześniej wymienione, tak też i ten element jest istotny przy poprawnym funkcjonowaniu więźby dachowej. Deski, które tworzą dźwigar, są często klejone ze sobą. Jednak najczęściej jest to element prefabrykowany, który łączony jest za pomocą stalowych łączników.

Miecze

Miecze to belki, które w konstrukcji łączą ze sobą słupy i kleszcze. Ich rola to zmniejszenie rozpiętości łatwi, co sprawia, że całość więźby dachowej jest lepiej ustabilizowana.

Belki stanowiące miecze należy połączyć na skos.

Wiatrownica

W całej konstrukcji wiatrownica odpowiedzialna jest za wzmacniania i stabilizację więźby dachowej. Element tez łączy wszystkie wiązary z podłożem i dzięki wzmocnieniu struktury nośnej, sprawia, że jest bardziej odporna na działanie silnego wiatru,

Sama deska wykonana jest z drewna i mocuje się ją do krokwi od jej spodniej części.

Belka podwalinowa

Belka ta znajduje się bezpośrednio na stronie i jest dość charakterystyczna. Opierają się na niej słupy, które tworzą konstrukcję dachu. Istotne jest, by belka ta była masywna oraz niezwykle wytrzymała.

Przeczytaj także:

Więźba dachowa i jej rodzaje (madar-palety.pl)

Jak wygląda suszenie drewna w suszarkach (madar-palety.pl)

Jak wygląda suszenie drewna? (madar-palety.pl)

Więźba dachowa i jej rodzaje

więźba dachowa

Budowa domu to niezwykle stresujący moment w życiu wielu osób. Jednym z aspektów mających bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo domu jest więźba dachowa. W poniższym artykule, a także kolejnym możesz przeczytać, jakie rodzaje więźby można spotkać na rynku. Zapraszamy do lektury pierwszego tekstu.

Decydując się na budowę domu, każdy inwestor musi dobrze przemyśleć, jak ma budynek wyglądać nie tylko pod względem rozplanowania pomieszczeń i ich funkcjonalności, ale też wybrać odpowiedniego architekta, który zaprojektuje budynek. Potem pozostaje wybór wykonawcy, a także często materiału, z którego dom powstanie. Niezwykle istotnym aspektem jest oczywiście konstrukcja dachu. Nie tylko wygląd, ale też wykończenie, co ma bezpośredni wpływ na konstrukcję ścian nośnych. Kolejnym aspektem do przemyślenia jest więźba dachowa, czyli element, który przenosi obciążenie dachu na konstrukcję domu. Sama więźba może mieć różne formy.

Drewniana więźba dachowa

Jest to szkielet, na którym dekarze montują pokrycie dachowe. Główną jej rolą jest odpowiednie przeniesienie ciężaru całego pokrycia dachowego bezpośrednio na ściany nośne. Aby funkcja ta była dobrze spełniona, drewno użyte do budowy konstrukcji powinno być dobrze przygotowane.

Podstawą jest długotrwałe suszenie oraz odpowiednia, wielowarstwowa impregnacja drewna. Kolejny istotny aspekt to zabezpieczenie elementów więźby dachowej przed działaniem szkodników, ognia, a także pleśni, grzybów i innych niebezpiecznych czynników.

Więźba dachowa

Najważniejszym elementem więźby jest wiązar dachowy będący zespoleniem kilku symetrycznie ułożonych względem siebie krokwi. Co istotne dachy o rozbudowanej strukturze mogą składać się z kilku wiązarów. Sama konstrukcja więźby jest zależna od rozmiaru budynku, spadzistości dachu, a także wykorzystywanego pokrycia oraz kilku innych czynników.

Pozostałe elementy składowe więźby dachowej omówimy w kolejnym artykule.

Rodzaje więźby dachowej

Sama więźba dachowa nie jest jednorodna, a jej budowa zależy od rodzaju. Można tu wyróżnić:

Więźba dachowa krokwiowa

Uważana przez wielu architektów za najprostszą, a także najczęściej spotykaną. Jest tak dlatego, że jej podstawowym elementem nośnym jest para krokwi łącząca się za pomocą kalenicy. Para krokwi mogą mieć maksymalnie 4.5 metra długości, a same krokwie montuje się co 80-120 centymetrów.

Poszczególne krokwie mocuje się do belki ściągowej, która pełni rolę konstrukcji nośnej dla samego stropu. Trwałe i prawidłowe połączenie wszystkich elementów składowych więźby może dać pewność, że konstrukcja będzie stabilna przez lata. To z kolei gwarantuje bezpieczeństwo mieszkańców domu.

Tego typu więźba stosowana jest, gdy rozpiętość między krawędziami ścian zewnętrznych jest mniejsza niż 6 m. Nachylenie zewnętrznych płaszczyzn dachu natomiast powinno oscylować w okolicach 40 do 60 stopni.

Więźba dachowa jętkowa

Stosowana jest, gdy niemożliwe jest skorzystanie z więźby krokwiowej, czyli gdy rozpiętość między poszczególnymi ścianami zewnętrznymi jest większa niż 6 metrów. Gdyby w takim przypadku wykonawca chciał skorzystać z metody opartej o krokwie, musiałyby one mieć bardzo długie przekroje.

W metodzie jętkowej stosowane są specjalne pary krokwi, których rozpiętość sięga nawet do 11 metrów. Do ich wzmocnienia używa się jętek, czyli poziomych drewnianych elementów, które łączą krokwie ze sobą w połowie ich długości.

Więźba płatwiowo – kleszczowa

Więźba płatwiowo — kleszczowa jest najbardziej złożonym rodzajem więźby dachowej. Stosowana jest, gdy rozpiętość dachu jest większa niż 11 metrów, ale mniejsza niż 12 metrów. Do podpory krokwi oprócz murłat używa się jeszcze specjalnych krokwi, które podpiera się w połowie rozpiętości na płatwiach pośrednich. Do ich podporu z kolei stosuje się specjalne stojące słupki, które opierają się bezpośrednio na powierzchni stropu bądź też na płatwiach stropowych.

W tym rodzaju więźby dachowej można znaleźć także tak zwane kleszcze, które są podwójnymi belkami. Ich zadaniem jest łączenie ze sobą końców słupków i krokwi.

Więźba dachowa stosowana jest zwłaszcza w budownictwie domów jednorodzinnych, jak i wielorodzinnych, jednak częściej spotyka się ją w tym pierwszym. Najczęściej montowana jest, gdy spadzistość dachu jest duża i wynosi co najmniej 30 stopni.

Nie należy zapominać, że drewno używane do budowy konstrukcji więźby dachowej nie jest niezniszczalne. Według zaleceń należy wymienić je najpóźniej po około 30 latach od wybudowania. Inaczej dalsze użytkowanie może zagrażać bezpieczeństwu konstrukcji i mieszkańców budynku.

Zapraszamy do lektury kolejnego artykułu, w którym zajmiemy się elementami tradycyjnej więźby dachowej drewnianej.

Przeczytaj także:

Jak wygląda suszenie drewna w suszarkach (madar-palety.pl)

Jak wygląda suszenie drewna? (madar-palety.pl)

Jak przechowywać drewno opałowe? (madar-palety.pl)

Jak wygląda suszenie drewna w tartaku cz.II

suszenie drewna

W poprzedniej części artykułu omówiliśmy naturalne metody suszenie drewna, jakie wykorzystuję się w przemyśle tartacznym. Zajrzyj tam, ponieważ opisaliśmy też proces suszenia oraz to, dlaczego jest to niezbędne. Dziś druga część tekstu, w której możesz przeczytać o suszeniu drewna w różnego typu suszarkach. Zapraszamy do lektury.

Suszenie drewna

Suszenie przy użyciu specjalnych suszarek do drewna nazywane się suszeniem sztucznym. Jest to najczęściej zautomatyzowany proces, który prowadzi do szybkiego osiągnięcia pożądanego stopnia wilgotności drewna, tak by nie odkształciło się. Najpopularniejsze suszarki do drewna wykorzystują cyrkulację powietrza:

Proces suszenia

Niezależnie od modelu suszarki, cały proces suszenia obejmuje 5 kroków

Suszenie drewna - suszarki konwekcyjne

W tym typie suszarki wtłoczone powietrze miesza się z tym, które już jest w niej ogrzane, a w następnej kolejności przepływa ono między elementami drewna. Elementy dążąc do równowagi higroskopijnej "oddają" nadmiar wilgoci do przepływającego powietrza.

Wszystko jest prowadzone według wytycznych programu komputerowego, co pozwoliło na automatyzację procesu. Specjalne czujniki na bieżąco monitorują zarówno wilgotność drewna, jak i szybkość suszenia, ponieważ czas przebywania w suszarni dopasowuje się do gatunku drzewa, co z kolei pozwala uniknąć pęknięć.

Suszenie drewna - suszarki konwekcyjne cyklicznego działania typu komorowego

W tego typu suszarce drewno należy ułożyć w specjalny sposób na paletach lub wózkach szynowych, a drzwi komory zamyka. Cały przebieg suszenia nadzoruje suszarnik lub specjalnie napisany program komputerowy. Do komory wprowadzane się powietrze, o regulowanej temperaturze i wilgotności uzależnionej od etapu suszenia. Powietrze, którym poruszają specjalne wentylatory, przenosi ciepło od grzejnika do drewna i przejmuje parę wodną z powierzchni elementów. Pomiędzy typami suszarek występują różnice w technologii, pojemności lub kosztach eksploatacji czy łatwości obsługi.

Suszenie drewna - suszarki konwekcyjne cyklicznego działania typu kondensacyjnego

W tym urządzeniu drewno jest ogrzewa się poprzez krążące powietrze, które nie miesza się z otoczeniem. Suszarki kondensacyjne nie posiadają kominków wentylacyjnych, a mają w swoim wyposażeniu agregat chłodniczy, w którym chłodzone jest wilgotne powietrze, a para wodna jest skraplana. Suszące powietrze nagrzewa się do 45 st., a następnie kieruje się je do obiegu. Tego typu suszarki szczególnie poleca się do drewna trudno schnącego jak buk czy dąb, a także do suszenia grubego drewna iglastego.

Minusem tego typu rozwiązania jest to, że suszenie trwa dłużej. Drugą wadą jest istniejące ryzyko, że drzewo może zainfekować się grzybem.

Suszenie drewna - suszarki konwekcyjne cyklicznego działania typu aerodynamicznego

Tutaj proces suszenia jest podobny do tego, jaki zachodzi w suszarkach komorowych. Powietrze nagrzewa się tutaj poprzez tarcie powietrza od specjalnie do tego celu zaprojektowany wirnik. Tych suszarek nie używa się w Europie.

Suszenie drewna - suszarki konwekcyjne działania ciągłego (tunelowe)

Suszące się drewno przemieszcza się co pewien czas w tunelu nagrzanym do 65 st. Nagrzane powietrze porusza się w kierunku przeciwnym. Ten proces wykorzystuje się do suszenia gatunków iglastych i pozwala na uzyskanie wilgotności do 12%.

Suszarki podciśnieniowe (próżniowe)

Drewno umieszcza się w komorach próżniowych, gdzie wilgoć szybciej odparowuje. Używane do szybkiego suszenia twardych gatunków.

Suszarki podciśnieniowe z ogrzewaniem dielektrycznym

Drewno układa się na izolowanym elektrycznie wózku w autoklawie. Po jego obu stronach znajdują się elektrody zasilane prądem o niewielkim częstotliwości oraz podłączona pompa próżniowa do wyprowadzania pary wodnej. Proces przebiega szybko, co pozwala uniknąć pęknięć. Używana do suszenia brzozy czy wiązu, rzadziej do gatunków trudno schnących.

Przeczytaj także:

Jak wygląda suszenie drewna? (madar-palety.pl)

Jak przechowywać drewno opałowe? (madar-palety.pl)

Kim jest tartacznik? (madar-palety.pl)

Jak wygląda suszenie drewna w tartaku cz. I

Obecnie współczesne tartaki produkują zarówno drewno konstrukcyjne, jak i tzw. tarcicę. Każdy produkt powstaje z dokładnie i precyzyjnie wyselekcjonowanego surowca, a następnie muszę przejść obróbkę. Każdy z elementów musi każdorazowo przejść przez proces suszenia. Suszenie jest bardzo ważnym aspektem obróbki drewna. Niewłaściwie wysuszone drewno będzie mieć negatywny wpływ na konstrukcję z niego wykonaną. Materiał nie powinien być zarówno zbyt wilgotny, jak i zbyt suchy. Z poniższego artykułu dowiesz się jakie metody są obecnie stosowane w tartakach.

Wpływ suszenia na drewno

Od razu po ścięciu drewno ma dużą wilgotność. Wilgoć w drewnie bierze się z naturalnych soków, jakie występują w nim podczas procesu wegetacji. Drugim źródłem może być woda, którą drewno nasiąka już po ścięciu, np. podczas deszczu. Wilgotne drewno nie nadaje się ani na opał, ani do tworzenia konstrukcji. Należy więc je wysuszyć, nawet gdy pozornie wydaje się ono już suche, gdy je dotykamy. Wilgotne drewno podatne jest na:

Można więc śmiało stwierdzić, że suszenie jest procesem niezbędnym i poprawia jakość obróbki drewna, a także podwyższa jego właściwości mechaniczne.

Przebieg procesu suszenia drewna

Najogólniej rzecz biorąc, suszenie drewna polega na przemieszczaniu się wilgoci zawartej w drewnie z wewnątrz do warstw leżących zewnętrznie i powierzchniowo, skąd odparowuje. Można ten proces podzielić na 4 etapy.

Metody suszenia drewna

Można wyróżnić 3 metody suszenia drewna. Naturalną, a także dwie sztuczne.

Naturalna, czyli w szaplach. Jest to suszenie polegające na ułożeniu drewna na wolnym powietrzu.

Sztuczna, czyli z wykorzystaniem komór.

Jak można się łatwo domyślić, naturalny sposób suszenia drewna wymaga czasu. Proces ten może trwać od 6, aż do nawet 24 miesięcy. Dlatego też coraz popularniejsze jest stosowanie komór, które znacznie tez proces skracają, co daje korzyści ekonomiczne.

Naturalne suszenie drewna

Naturalny proces suszenie drewna następuje poprzez ruch powietrza, w czasie suchych, ciepłych i wietrznych dni. Dzięki temu materiał osiąga pożądania wilgotność ok. 15%. Bardzo ważny jest tutaj sposób ułożenia drewna, w taki sposób, by powietrze miało dostęp do materiału z każdej strony, co sprawi, że suszenie będzie bardziej efektywne. W taki sposób układa się właśnie sztaple.

Należy się poświęcić uwagę na wybór samego miejsca składowania drewna. Musi ono mieć suche i dobrze wypoziomowane podłoże, a szaple powinny być układane ok. 50 cm nad ziemią. Drewno nie powinno też być ułożone w miejscu nieosłoniętym od bezpośredniego słońca i deszczu. Doskonale sprawdzają się w takich sytuacjach np. otwarte hale.

Proces naturalnego suszenia drewna w naszym klimacie trwa:

Choć naturalne suszenie to sposób stosowany od wieków, to nie jest to metoda pozbawiona wad. Głównymi minusami tego typu procesu jest degradacja materiału. Kolejnym powodem tego, że jest coraz rzadziej wybieraną metodą, są czynniki ekonomiczne.

Jak suszyć drewno naturalnie?

Bardzo często suszenie naturalne traktowane jest jako wstępne, przed suszeniem sztucznym, które zostanie omówione w następnym artykule.

Przeczytaj także:

Jak przechowywać drewno opałowe? (madar-palety.pl)

Kim jest tartacznik? (madar-palety.pl)

Co znajdziesz w tartaku? (madar-palety.pl)

Jak przechowywać drewno opałowe na zimę?

Pień drewna opałowego

Jak przechowywać drewno opałowe na zimę?

Choć zwiększa się popularność pomp ciepła, ogrzewania gazowego czy elektrycznego, to wciąż dużą popularnością cieszy się też ogrzewanie domu drewnem opałowym. Jednak wiele osób stosujących tę metodę ma problem z jego przechowywaniem i odpowiednim zabezpieczeniem na sezon zimowy. Jeśli jedną z takich osób jesteś i Ty, zapraszamy do przeczytania poniższego artykułu. Znajdziesz w nim garść pomysłów na to, w jaki sposób można przechowywać drewno opałowe, by zachowało swoje właściwości.

Przechowywanie drewna ma ogromny wpływ na jego wartość opałową. Drewno, które jest świeże, mokre, czyli pełne jeszcze soków spala się dużo szybciej, a jednocześnie mocno dymi. Przez to też szybko się zużywa, dając tak naprawdę niewiele ciepła. Dlatego też wybór odpowiedniego miejsca do jego przechowywania i zabezpieczenie przed wilgocią pozwoli w najlepszy sposób wykorzystać drewno zebrane na opał.

Niewielkie ilości drewna, które są potrzebne na bieżąco, można ułożyć w specjalnym stojaku czy niewielkim regaliku i trzymać obok kominka. Specjalne koszyki na drewno opałowe także doskonale spełnią funkcję miejsc do przechowywania, a dodatkowo prezentują się niezwykle ładnie. Podstawową zaletą tego typu rozwiązania jest łatwy dostęp. Nie ma potrzeby wychodzenia z domu, by donieść opału, a jak wiadomo może być to nieprzyjemne zimą. Jednak taki opał wystarczy jedynie na dzień lub kilka dni, jest więc potrzebne regularne uzupełnianie opału.

Przechowywanie drewna opałowego przy ścianie budynku

Ułożenie drewna przy ścianie jest najpopularniejszym sposobem jego składowanie. Bardzo duże znaczenie ma wybór ściany, przy której drewno zostanie ułożone, najlepiej wybrać stronę południową, która jest dobrze nasłoneczniona. Sama metoda jest niezwykle wygodna. Dobrze jest pamiętać o zachowaniu minimum 5-10 cm odległości drewna od ściany. Zabieg też umożliwia zapewnienie odpowiedniej cyrkulacji powietrza, co pozwoli uniknąć zawilgocenia ściany i pojawienia się pleśni.

Kolejnym istotnym aspektem jest ułożenie drewna na ażurowej podstawie, minimum 20 cm od ziemi. Dzięki temu opał zostanie zaizolowany od wilgotnego podłoża.

Ostatni punkt to ochrona przed warunkami atmosferycznymi. Ochronę przed deszczem czy śniegiem może zapewnić wysunięty dach bądź specjalny okap przyścienny. Jeśli takiego nie posiadasz, zainwestuj w specjalną plandekę do przykrycia drewna na dłuższy czas. Są one najczęściej wykonane z niezwykle wytrzymałej tkaniny.

Przechowywanie drewna opałowego na regale

Drewno można też ułożyć na specjalnych regałach, które najlepiej ustawić w specjalnie do tego przeznaczonym pomieszczeniu, budynku gospodarczym lub garażu. Stosowanie takich regałów jest bardzo wygodnym sposobem, gdyś drewno jest ułożone w równy sposób. Daje to nam pewność, że między pojedynczymi kawałkami jest zachowana odpowiednia cyrkulacja powietrza, zapewniająca suchość drewna. Dzięki temu, że powietrze może swobodnie przepływać pomiędzy kawałkami opału, możliwe jest jego dokładne wysuszenie, a także zapobiegnięcia pojawienia się wilgoci, która mogłaby stać się przyczyną pojawienia się pleśni.

Taki regał może być wykonany z drewna lub ze stali, a wybór pozostaje kwestią indywidualną. Wiele osób nie ma możliwości ustawienia stojaka w oddzielnym pomieszczeniu. Pojawia się wtedy konieczność umieszczenia go na podwórzu. W przypadku takiej sytuacji wystarczy postawić regał np. na tarasie czy terenie ogrodu, ale pod zadaszeniem. Uchroni to drewno przed warunkami atmosferycznymi. Można też skorzystać z plandeki, jednak należy pamiętać, by nie zakrywać regału zbyt szczelnie i zostawić możliwość cyrkulacji powietrza.

Wiata lub pergola na drewno opałowe

Wiata może być zbudowana przy gotowej już ścianie bądź stanowić całkowicie niezależną konstrukcję. Taka wiata to dach wsparty na specjalnych słupkach o bokach mogących mieć postać kratownic lub lamelów. Niewątpliwą zaletą wiaty jest fakt, że zapewnia doskonały przewiew. Jednak należy zapewnić składowanemu drewnu odpowiednie podłoże.

Pergola to nieco prostsza odmiana wiaty, a zarazem jest też od niej tańsza. Jej boki wypełniają kratownice, a zadaszenie jest nieco prowizoryczne. Taka pergola dobrze sprawdzi się przy przechowywaniu i suszeniu drewna na następny sezon.

Przechowywanie drewna opałowego w drewutni

Drewno na opał można też przechować w specjalnie do tego przeznaczonym pomieszczeniu, czyli właśnie drewutni. Drewutnia to zadaszona budowla o ażurowych ściankach, które zapewniają odpowiednią cyrkulację powietrza. Tradycyjnie wyposażone w utwardzoną posadzkę izolującą drewno od wilgoci.

Taki budynek może przylegać do domu czy budynku gospodarczego lub stanowić odrębną konstrukcję. W drewutni powinno też znaleźć się stanowisko do rąbania drewna, a także składowisko narzędzi służących do obróbki drewna. Drewutnię można zakupić gotową lub zbudować ją samodzielnie z materiału zakupionego w tartaku.

Przeczytaj także:

Kim jest tartacznik? (madar-palety.pl)

Co znajdziesz w tartaku? (madar-palety.pl)

Drewniane podłogi – wady i zalety (madar-palety.pl)

Co znajdziesz w tartaku?

Co znajdziesz w tartaku?

Jak wygląda tartak od środka i jakie pomieszczenia tam znajdziemy? Co znajdziesz w tartaku? Co dokładnie znajduje się w hali tartacznej? Jak wygląda droga drewna, które przyjedzie do tartaku, zanim znajdzie się w naszym domu pod postacią gotowych desek? Na te pytania odpowiedzi znajdziesz w poniższym artykule.

Miejsca w tartaku

Tartak jak każdy rodzaj przedsiębiorstwa ma swoje charakterystyczne miejsca i pomieszczenia, których nie znajdziesz w żadnym innym rodzaju biznesu. Najogólniej w tartaku, np. takim jak Tartak Madar można wyróżnić:

Plac surowca

Jest to pierwsze z omawianych miejsc z dwóch względów. Po pierwsze jest to najważniejsza część tartaku. Po drugie to właśnie na plac surowca trafia drewno przywiezione zaraz po wycince. Dlatego też plac zdecydowanie musi być duży, tak by bez najmniejszego problemu mogło zmieścić odpowiednią ilość drewna, które będzie przerabiane w tartaku. Każde przedsiębiorstwo ma swoją wydajność i na podstawie złożonych zamówień, a także doświadczenia w biznesie, pracownicy wiedzą doskonale jaką ilość drewna mogą zmieścić. Bardzo istotnym aspektem przy urządzaniu placu surowca jest dobre połączenie z drogami. Pozwala to na sprawny transport drewna, a także jego rozładowanie.

Hala tartaczna

Kolejnym miejsce, gdzie trafia drewno jest hala tarciczna. Właśnie tam tnie się drzewo. I dokładnie w tym miejscu znajdują się wszystkie maszyny, służące do obróbki drewna. W skrócie ich działanie polega na zdjęciu kory z pnia drzewa, a potem rozcięcie go i zrobienie desek. Bardzo ważną rzeczą, o którą należy bezwzględnie zadbać, jest to, by hala była zadaszona. Dzięki temu zarówno maszyny, jak i surowiec nie są narażone na opady i inne zjawiska atmosferyczne. Kolejną niezwykle istotną kwestią jest doskonała wentylacja. W trakcie pracy maszyn wytwarzają się dużej ilości trocin, a także pyłu i kurzu. Przebywanie w takich warunkach bez odpowiedniej wentylacji mogłoby wiązać się z powstawaniem poważnych chorób dróg oddechowych.

Skład tarcicy

Skład tarcicy to ostatnie miejsce przebywania drewna. Tam trafiają obrobione już, gotowe elementy, które właśnie zwane są tarcicą. Plac ten musi być oczywiście odpowiednio duży, tak by bez problemu pomieścić odpowiednie ilości materiału. Konieczne jest także zadaszenie składu, co ochroni przygotowane drewno na dom wszystko przed opadami.

Maszyny w tartaku

Oczywiste jest to, że nie ma tartaku bez maszyn, które będą obrabiać drewno. Jakie więc maszyny można znaleźć w doskonale wyposażonym przedsiębiorstwie?

Jednymi z najczęściej używanych maszyn w tartaku są pilarki tarczowe. Wśród nich można znaleźć traki, których głównym zadaniem jest cięcie wzdłuż kłód. Ich zaletą jest to, że mogą ciąć pod różnymi kątami, zależnie od potrzeby. Kolejnym rodzajem maszyn są przecinarki, czyli pilarki tarczowe do przecinania drewna okrągłego w poprzek. W tartaku znajdują się też pilarki formatowe do pryzm, które umożliwiają ich cięcie poprzeczne. Dobrym sposobem na usprawnienie pracy jest także zaopatrzenie w wielopiły.

Inną grupą maszyn, w jakie zaopatruje się tartak, są obracarki i wyciągarki do drewna. Obracarki stosuje się głównie przy trakach tarczowych. Ich zadanie to, jak sama nazwa wskazuje, obracanie drzewa wokół jego własnej osi. Robi się to w tym celu, by zoptymalizować jego położenie względem pił tarczowych. Obracarki różnię się np. maksymalną dopuszczalną długością kłody. Wyciągarki natomiast dłużą do wyciągania z traka oflisów (są to jedne z wad obrobionego drewna, które są dopuszczalne i nie wpływają negatywne na wytrzymałość mechaniczną) i oddzielania ich od pryzmy. Bardzo ważne jest, by wyciągarka byłą wytrzymała.

Jakie jeszcze maszyny do obróbki drewna mogą być przydatne w tartaku? Tutaj mogą się znaleźć oflisarki, cyklony, frezarki, obrzynarki, klockarki, odtrzarki, formatówki, rębaki, odciągi, czy separatory.

Mówiąc o maszynach, nie można zapomnieć o różnego rodzaju piłach. Zarówno tych do cięcia podłużnego, jak i poprzecznego. Dobrze jest też zaopatrzyć swój tartak w sita i stoły.

Mówiąc o maszynach, należy pamiętać, że ich obsługa wiąże się z dużym niebezpieczeństwem. Trzeba bezwzględnie zachować dużą ostrożność przy ich używaniu. Warto też zadbać o prawidłowe naostrzenie noży, co usprawni pracę, a także zmniejszy ilość odpadów.

Bramy przeciwpożarowe

Wyposażając tartak, nie można zapomnieć o różnego typu elementach, zapewniających lepszy poziom bezpieczeństwa. Tartak bez wątpienia jest miejscem szczególnie narażonym na ryzyko, zwłaszcza te dotyczące pożarów. W tym wypadku niezbędne jest zaopatrzenie swojej hali tartacznej w bramy przeciwpożarowe, które jednocześnie będą szybkobieżne. Zapewnią one odpowiedni poziom bezpieczeństwa, a przy tym będą niezwykle wygodne w użytkowaniu dzięki zautomatyzowanemu działaniu.

Przeczytaj także:

Drewniane podłogi – wady i zalety (madar-palety.pl)

Frezarka do drewna. Jak jej używać i jak wybrać najlepszą? (madar-palety.pl)

Trociny i do czego je użyć w domu (madar-palety.pl)

Drewniane podłogi – wady i zalety

Drewniane podłogi – wady i zalety

Podłogi wykonane z drewna od lat cieszą się ogromną popularnością. Dzieje się tak ze względu na walory estetyczne, a także dużą uniwersalność stylu. I choć drewno wciąż jest bardzo częstym wyborem, to wiele osób decyduje się na kamień, panele podłogowe czy płytki. Jeśli i Ty stoisz przed podjęciem decyzji co do rodzaju podłóg w swoim domu, zapoznaj się z zaletami i wadami tego materiału.

Drewniane podłogi – krótka historia

Drewniane podłogi mają swoje początki w barokowej Francji i kolonialnej Ameryce. Początkowo można je było znaleźć na dworach i bogatych rezydencjach. Większą popularność zyskały w XIX w. wraz z powstaniem fabryk produkujących klepki i deski na masową skalę.

W okresie II Wojny Światowej zaczęto stosować wygodne i łatwe w montażu linoleum, a w drugiej połowie XX wieku popularność zyskały różnego rodzaju wykładziny, także te dywanowe.

Mimo tylu różnych rozwiązań, podłogi drewniane wciąż cieszą się dużą popularnością.

Drewniane podłogi – rodzaje

Drewniane podłogi mają różne odsłony. Wśród nich możesz spotkać m.in.:

Drewniane podłogi – zalety

Drewniane podłogi cieszą się popularnością nie bez powodu. Mają niewątpliwie wiele zalet, które doceniają inwestorzy.

Estetyka

Drewniana podłoga pasuje do wnętrz w każdym stylu i charakterze. Dzięki różnorodnym możliwościom kolorystycznym czy wykończeniowym doskonale sprawdzi się w stylu boho, rustykalnym, a także nowoczesnym czy glamour. Pozwala to na wiele możliwości aranżacyjnych i dopasowanie do każdego wnętrza. Drewniana podłoga dodaje pomieszczeniom klasy.

Dodatkowo dzięki uniwersalności można łatwo zmieniać wystrój wnętrz, a drewniana podłoga w każdym momencie będzie się prezentowała doskonale.

Izolacja termiczna

Drewno stanowi doskonałą izolację termiczną. W zimnych porach roku zatrzymuje ciepło wewnątrz, nawet przy dużych chłodach panujących na zewnątrz, a dodatkowo ich powierzchnia jest ciepła w dotyku.

Trwałość

Drewniana podłoga to inwestycja na lata i nie ma w tych słowach przesady. Przy odpowiedniej pielęgnacji i konserwacji może przetrwać bez uszczerbku nawet przez całe pokolenia.

Hipoalergiczność

Drewno tworzy antystatyczną posadzkę, na której nie osiada tak łatwo kurz. Dużo łatwiej jest wtedy utrzymać czystość w domu. Przekłada się na to na wyższą jakość powietrza w pomieszczeniach. Jest to cenna cecha, niezwykle pożądana zwłaszcza w domach alergików.

Przytulność

Drewniane podłogi ocieplają wnętrze, nadają mu przyjemny i miły charakter. Zapraszają, a także roztaczają atmosferę kojarzącą się z przyjemnością.

Odnawialna powierzchnia

Lite drewno doskonale poddaje się renowacji. Dlatego też drewniane podłogi można dość łatwo odświeżyć pozbywając się drobnych zarysowań.

Drewniane podłogi – wady

Jednak nie ma rozwiązań idealnych. Drewniane podłogi jak wszystko na świecie mają nie tylko liczne zalety, ale też wady.

Cena

Drewniane podłogi nie są tanie. Ten fakt odstrasza chyba najwięcej osób, które z drewna rezygnują. Mimo różnych możliwości i rodzajów do wyboru nadal wielu inwestorów uważa, że drewniana podłoga to inwestycja na długie lata.

Montaż

O ile zwykłe panele możesz położyć samodzielnie, nawet przy użyciu instrukcji z Internetu, o tyle drewno należy powierzyć fachowcom. Nawet drobne pomyłki mogą z czasem stać się dużą uciążliwością, a wymiana źle dobranych fragmentów podłogi będzie bardzo kosztowna.

Konserwacja

Choć drewniana podłoga może przetrwać wiele lat, konieczna jest do tego jej konserwacja i pielęgnacja, czyli regularne olejowanie i stosowanie specjalnych preparatów do mycia. Zbyt silna chemia może uszkodzić strukturę drewna.

Zmiana koloru

Kolor podłogi może z czasem ulegać zmianie. Dzieje się tak, gdy niektóre fragmenty drewna są bardziej narażone na promieniowanie słoneczne niż inne i mogą wtedy pojawiać się różnice w kolorze, co wpłynie na wrażenia estetyczne.

Jak widać drewno ma wiele zalet, ale też wad i gdy decydujesz się na wybór podłogi w swoim domu, musisz poznać wszystkie za i przeciw, a potem podjąć świadomą i dobrze przemyślaną decyzję.

Przeczytaj także:

Jak odnowić stare drewniane meble? (madar-palety.pl)

Jak zrobić drewniane meble ogrodowe z palet? (madar-palety.pl)

Drewniana altana ogrodowa – jakie drewno wybrać? (madar-palety.pl)

Trociny i do czego je użyć w domu.

Trociny

Trociny i do czego je użyć w domu.

Jeśli hobbystycznie zajmujesz się obróbką drewna, z pewnością masz pokaźny zapas trocin. Rozdrobnienie to też doskonały sposób na pozbycie się gałęzi drzewek po przycięciu ich. Czy trociny musisz wyrzucać? W jaki sposób możesz je zagospodarować w swoim gospodarstwie domowym? Tego wszystkiego dowiesz się z poniższego artykuł.

Czym są?

Trociny to wiórki będące odpadem powstającym w wyniku obróbki drewna. Powstają w wyniku cięcia, strugania czy toczenia materiału. Kiedyś były stosowane jako materiał wypełniający w tzw. polepie. Polep natomiast to warstwa izolacyjna, w której materiałem wiążącym była glina, a wypełnieniem wymienione już wcześniej trociny, żużel lub sieczka. Dziś można więc śmiało uznać, że odpadek równa się śmieć. Jak się jednak okazuje, obecnie trociny możesz z powodzeniem dość szeroko wykorzystać w gospodarstwach domowych.

Trociny – ogrzewanie

Dziś są materiałem bardzo często wykorzystywanym do ogrzewania. Dzieje się to na 3 sposoby:

Trociny – nawożenie

Trociny doskonale sprawdzą się jako materiał do nawożenia gleby. Dzięki nim gleba zyska próchnicę, jednak konieczne jest dostarczenie azotu, który jest niezbędny do procesu rozkładu. Wiórki przesyp zatem preparatami zawierającymi azot. Są to między innymi obornik, saletra amonowa, mocznik czy skoszona trawa.

Dalsze postępowanie jest uzależnione od pochodzenia trocin – inaczej zastosujesz te z drzew iglastych, a inaczej te z liściastych. W przypadku tych pierwszych kompostowanie jest zalecane, ale nie niezbędne. Nawóz pochodzący z drzew liściastych należy przetrzymać przez okres co najmniej 4 miesięcy.

Gotowy nawóz używamy w ilości ok. 10 l na 1 m² i przekopuje ziemię. Prace należy przeprowadzić jesienią.

Ważne jest, by przygotowywać nawóz tylko ze zdrowych drzew. Trociny z roślin, dotkniętych chorobą mogą stanowić źródło zakażenia Twojego ogródka. Takie trociny należy odseparować i przetrzymywać w oddzielnym miejscu.

Trociny – wędzenie

Trociny doskonale sprawdzą się też w Twojej domowej wędzarni. Jeśli lubisz przygotowywać własnoręczne wędliny i wyroby wędzarnicze, nie wyrzucaj trocin, tylko przechowaj je właśnie na taką okazję. W zależności od typu wędzarni do kawałków drewna możesz dodać właśnie wcześniej wspomniane trociny czy zrębki.

Do przygotowywania mięsa stosuje się drewno z drzew owocowych i liściastych, a w zależności od użytego gatunku można uzyskać różny smak i zapach gotowego produktu. Przykładowo wiśnia daje łagodny dym i gorzkawy owocowy posmak, który idealnie nadaje się do drobiu, podobnie jak jabłoń, która da łagodny dym i lekko słodki owocowy posmak. Do drobiu, ale też do ryb doskonale pasuje drewno z winorośli, najlepiej grubej i dobrze wyschniętej, które da wyraźny owocowy smak. Jesion nada wędzonkom barwę złotą i ostry posmak, który świetnie będzie się komponował z dziczyzną.

Wykorzystanie w domu

Wiórki poza wyżej wymienionymi zastosowaniami, możesz użyć na jeszcze kilka sposobów.

Wyścielenie klatki z gryzoniami. Masz chomika lub myszki? Trociny doskonale sprawdzą się jako wyściółka w ich klatkach. Musisz tylko dokładnie oczyścić je z pyłu, który może małe zwierzątka uczulać.

Wypełnienie worka treningowego. Domowy sposób na worek treningowy to wypełnienie go piaskiem i trocinami w proporcji 40% piasku i 60% trocin. Należy tylko wcześniej zadbać, by trociny były pozbawione większych kawałków, które mogą przerwać skórzany worek.

Najbardziej nietypowe zastosowanie to dodatek do farby do malowania ścian. Wymieszane z farbą mogą stanowić ciekawy i nietypowy element dekoracyjny. Warto tylko wcześniej wypróbować farbę na niewielkim kawałku ściany.

Jak widać, trociny nie są tylko resztą, ale mogą doskonale wykorzystane w Twoim gospodarstwie domowym. Jeśli nie zajmujesz się obróbką drewna, możesz wybrać się do tartaku, np. Madar, gdzie z pewnością zaopatrzysz się w potrzebną Ci ilość trocin.

Zobacz także:

Rozwiązania, które można wykorzystać za pomocą pelletu (madar-palety.pl)

Drewniane paski dekoracyjne czyli Lamel (madar-palety.pl)

Paleta jednorazowa to paleta drewniana, która nie podlega zwrotowi (madar-palety.pl)

Frezarka do drewna. Jak jej używać i jak wybrać najlepszą?

Frezarka do drewna

Frezarka do drewna. Jak jej używać i jak wybrać najlepszą?

Frezarka do drewna to narzędzie do obróbki drewna, które powinno znajdować się w warsztacie każdego profesjonalisty. Jest to jednak też niezastąpione urządzenie, w które zainwestować może każdy, kto zajmuje się drewnem jedynie hobbystycznie. Dzięki frezowaniu można uzyskać ciekawe i fantazyjne kształty, ale też frezy czy żłobienia. Czy do domowego użytku należy kupować profesjonalny i drogi sprzęt? Jak wybrać model, a także jak używać frezarki w sposób bezpieczny? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w poniższym artykule.

Czym jest frezarka do drewna?

Frezarka do drewna to elektronarzędzie służące do pracy w drewnie. Głównym elementem do obróbki jest frez – część, która poruszając się, wycina wzory w drewnie lub zbiera nadmiar materiału, nadając mu w ten sposób pożądany kształt. Frez jest końcówką wymienną o różnych kształtach, co daje szerokie możliwości w pracy frezarką.

Jak wybrać frezarkę?

Na rynku można znaleźć co najmniej kilka rodzajów różnych frezarek. Wybór narzędzia jak zwykle w takich przypadkach jest uzależniony od tego, jakiego rodzaju prace będą nim wykonywane.

Można wyróżnić takie frezarki jak:

Główną różnicą pomiędzy wymienionymi narzędziami jest ich wszechstronność, ale także zaawansowanie użytkowania. Osobom początkującym zaleca się rozpoczęcie swojej przygody z pracą w drewnie od frezarki górnowrzecionowej z jednym wrzecionem. Są one dość łatwe w obsłudze. Pozwalają one między innymi na formowanie krzywizn i krawędzi, a także na frezowanie okręgów i powierzchni płaskich, są więc dość wszechstronne. Możliwość zakupienia modeli jednoręcznych mających małą wagę i rozmiary to niewątpliwy atut. Zwłaszcza dla kogoś, kto tylko amatorsko planuje "bawić się" w drewnie i nie chce zajmować dużej przestrzeni narzędziami.

Jeśli jednak planujesz większe i poważniejsze prace w drewnie, warto zaopatrzyć się w model stołowy, co pozwoli stworzyć wygodne i komfortowe stanowisko pracy i lepszą wydajność. Te modele występują jednak najczęściej w wersjach dolnowrzecionowych. Z tego powodu, że mają większą moc, wymagają już posiadania choćby niewielkiego doświadczenia, a także zachowania szczególnej ostrożności przy użytkowaniu.

Modele frezarek różnią się też dość znacząco swoją mocą. Osobom początkującym do niewielkich prac stolarskich zaleca się zakupienie narzędzia mającego nie więcej niż 1000 W. Pozwala to na dorywcze prace i oswojenie się ze sprzętem. Dla tych, którzy już potrafią posługiwać się takim sprzętem, lepszy będzie model mający 1500 W. Wytrawni specjaliści zaopatrzą się już w narzędzia mające 2000 W i więcej. Pozwalają one na zaawansowane prace stolarskie. Mają też większą wagę, a ta w połączeniu z dużą mocą może doskwierać osobom początkującym i przy nieuwadze skutkować wypadkiem.

Jak używać frezarki do drewna?

Skoro sprzęt już został wybrany, należy przystąpić do pracy. Wbrew pozorom nie jest to najbardziej skomplikowana rzecz na świecie, jednak wymaga uwagi, cierpliwości i dokładności. Z frezarką nie zrobisz nic "na szybko". Zbyt szybkie ruszy i pośpieszna praca, nie tylko sprawią, że frezy będą niskiej jakości, ale mogą też powodować wyrywanie sprzętu z rąk. Frezowanie nie jest więc pracą dla niecierpliwych. Takie osoby lepiej niech zlecą prace fachowcowi.

W trakcie frezowania niezwykle istotna jest płynność ruchów, bez zbędnych przerw, szarpnięć. Bardzo ważne jest, by na początku wyczuć narzędzie i wyrobić sobie odpowiednie tempo pracy. Zbyt szybkie przeciąganie spowoduje, że drewno będzie nieestetycznie poszarpane. Natomiast za wolne pociągnięcia przypalą drewno i pozostawią przebarwienia.

Kolejną istotną kwestią jest frezowanie z kierunkiem włókien drewna. Dlatego też przed rozpoczęciem pracy należy je dokładnie obejrzeć. Praca niezgodna z kierunkiem da niekorzystny efekt – krawędzie frezu będą nierówne i poszarpane.

Ważna jest też głębokość frezów. Zbierane zbyt dużej ilości materiału za jednym pociągnięciem spowoduje, że jego krawędzie będą powyłamywane. Lepiej więc wykonać kilka płytszych przesunięć.

Zasady BHP przy pracy frezarką do drewna.

Podstawą jest dokładne przymocowanie frezu, który porusza się w trakcie pracy z dużą mocą i szybkością. Podobnie należy postąpić z obrabianym fragmentem drewna. Wypadająca frezarka z rąk może doprowadzić do poważnego uszkodzenia osoby pracującej. Nie należy więc tych kwestii bagatelizować.

Osoba pracująca z frezarką koniecznie musi być zabezpieczona w okulary ochronne przed pyłem, a także ubranie chroniące przed skaleczeniem fragmentem drewna. Absolutnie nie należy natomiast używać rękawic ochronnych, które mogą zostać wciągnięte przez narzędzie.

Jak widać używanie frezarki do drewna może być przyjemnym zajęciem. Podstawą jest dobranie odpowiedniego sprzętu, zależnie od posiadanych umiejętności i bezwzględne pamiętanie o stosowaniu zasad bezpieczeństwa,

Zobacz także:

Rozwiązania, które można wykorzystać za pomocą pelletu (madar-palety.pl)

Drewniane paski dekoracyjne czyli Lamel (madar-palety.pl)

Paleta jednorazowa to paleta drewniana, która nie podlega zwrotowi (madar-palety.pl)

Jak odnowić stare meble drewniane?

Drewniane meble

Jak odnowić stare meble drewniane?

Masz w swoim ogrodzie stare meble drewniane, które są już nieco zniszczone i zastanawiasz się nad ich wyrzuceniem? A może widziałeś ostatnio na targu staroci piękną drewnianą komodę, jednak wahasz się nad kupnem, bo była już nieco zniszczona? Można odnowienie mebli drewnianych zostawić fachowcom, jednak często koszty tego typu usług przerastają Wasz budżet. Innym wyjściem jest podjęcie wyzwania samodzielnego odnowienia tego typu mebli. Jak to zrobić i czy dużo to kosztuje? Tego dowiesz się, czytając poniższy artykuł.

Renowacja drewnianych mebli: ocena.

Pierwszy etapem jest ocena zniszczeń i ustalenie, jaki zakres prac będzie do wykonania. Sprawdź, czy w drewnie nie ma ubytków, które będzie trzeba uzupełnić. Dobrym pomysłem jest fotografowanie wszelkich usterek, by w późniejszych etapach żadnej nie przeoczyć.

Renowacja drewnianych mebli: co jest potrzebne?

Na początku musisz zaopatrzyć się we wszystkie akcesoria potrzebne do pracy. Często lista ta jest uzależniona od mebla, z jakim pracujesz, jednak poniżej znajdziesz najczęściej potrzebne rzeczy:

Wszystkie wymienione akcesoria w zależności od marki i potrzebnej ilości to koszt ok. 700-850zł.

Renowacja drewnianych mebli: krok po kroku.

Miejsce pracy

Na początku przygotuj miejsce, w którym będziesz pracować. Przygotuj się na to, że nabrudzisz w czasie pracy, lepiej więc nie rozkładaj warsztatu na środku salonu. Balkon, taras czy otwarty garaż będą najlepsze. Z jednej strony ważne jest dobre oświetlenie, a z drugiej przeciąg, by nie narażać się na zbytnie wdychanie oparów środków i farb. Zabezpiecz też miejsce dokładnie folią malarską.

Przygotowanie mebla

Wyjmij szuflady, odkręć drzwiczki, gałki, zawiasy, prowadnice, okucia. Sprawdź ich stan, należy je wyczyścić lub wymienić w razie potrzeby na nowe.

Następnie przy użyciu mydła rozpuszczonego w wodzie umyj dokładnie mebel z tłustych plam i zanieczyszczeń. W trakcie czyszczenia sprawdzaj ponownie jego stan, być może pojawią się nowe rysy po usunięciu zabrudzeń.

Szlifowanie

Pora na szlifowanie. Najpierw przy użyciu papieru gruboziarnistego, a następnie tego o drobnych ziarnach. Dzięki temu, powierzchnie nad którymi pracujesz, będą idealnie gładkie. Ta metoda rewelacyjnie sprawdzi się przy elementach gładkich, jak drzwiczki czy blaty. Jednak do części o nieregularnych kształtach, jak rzeźbienia czy fantazyjne frezy lepiej użyć metod chemicznych do rozpuszczenia starego lakieru. Są do tego specjalne preparaty, a dokładny sposób ich użytkowania należy sprawdzić na opakowaniu.

Po szlifowaniu dobrze jest umyć mebel jeszcze raz. Usunie to pył pozostały po szlifowaniu i resztki zmywacza.

Uzupełnianie ubytków

W tym etapie uzupełnij wszelkie ubytki przy pomocy specjalnej masy szpachlowej. Można ją zakupić w niewielkich tubkach. Masę nakłada się na pęknięcie i wyrównuje specjalną packą.

Jest też moment, na sklejenie ewentualnych pęknięć. Służy do tego specjalny klej do drewna, a potem zakładane są ściski do drewna. Pozwalają one na dokładne połączenie się elementów. Tutaj należy pozostawić wszystko i pozwolić, by klej zadziałał.

Kolejne szlifowanie

Tutaj należy wyrównać wszystkie te miejsca, gdzie wcześniej zastosowana została masa szpachlowa lub klej. Delikatnie wyrównaj powierzchnię, a następnie ponownie umyj lub odkurz mebel. Usuniesz w ten sposób wszelkie pyłki.

Malowanie

Ten etap najlepiej zacząć przy pomocy małego pędzla i pomalować wszelkie kąty, rogi, zakamarki i brzegi. Następnie wybieramy wałek, który nie gubi włosia. Pozwoli on na równomierne pomalowanie powierzchni. Jeśli chcesz podkreślić strukturę drewna i słoje to należy malować zgodnie z usłojeniem drewna.

Można też zastosować technikę nierówności i smug. Nie jest to najłatwiejsze, jednak warto spróbować. Wtedy cały etap malowania wykonuje się za pomocą pędzla stosując dowolność kierunków pociągnięć.

Lakier czy farbę należy pozostawić do wyschnięcia i w miarę potrzeby nałożyć drugą warstwę.

Okucia i dodatki

Na tym etapie należy dokładnie wyczyścić wszelkie zawiasy, prowadnice czy klamki. Ewentualnie można wymienić je na nowe, w wybranym stylu.

Po wyschnięciu elementów mebla i skręceniu w całość można zacząć planować dodatkowe elementy ozdobne. Mogą to być przetarcia lub ozdobniki w stylu decoupage.

Jak widać proces renowacji drewnianych mebli nie jest nazbyt skomplikowany. Oczywiste jest, że fachowiec zrobi to z pewnością dokładniej, jednak satysfakcja z samodzielnej pracy jest nieproporcjonalnie większa.

Zobacz także:

Rozwiązania, które można wykorzystać za pomocą pelletu (madar-palety.pl)

Drewniane paski dekoracyjne czyli Lamel (madar-palety.pl)

Paleta jednorazowa to paleta drewniana, która nie podlega zwrotowi (madar-palety.pl)

MADAR - Palety, deski, drewno. Tartak
MADAR Sp. z o.o.
NIP: 8943063745
KRS: 0000564488
REGON: 361866607
Kapitał zakładowy: 1 055 500,00 ZŁ

Dane kontaktowe

Śledź nas


  Madar Sp. z o.o. © 2021. Wszelkie prawa zastrzeżone
wdrożenie & realizacja KamikStudio
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram