fbpx

Więźba dachowa drewniana i jej elementy składowe

Budowa domu to niezwykle stresujący moment w życiu wielu osób. Jednym z aspektów mających bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo domu jest więźba dachowa drewniana. W poniższym artykule przeczytasz jakie elementy wchodzą w skład więźby dachowej tradycyjnej, czyli tej wykonaniem z drewna. Zapraszamy do lektury.

W ostatnim tekście na naszym blogu poruszyliśmy temat więźby dachowej oraz jej rodzajów. Znajdziesz go tutaj. Szybko tylko przypomnimy, że więźba dachowa, to niezwykle istotny element, który przenosi obciążenie dachu na konstrukcję domu. Sama więźba może mieć różne formy.

Więźba dachowa drewniana

Taka konstrukcja składa się z wielu elementów ciesielskich. Należy je nie tylko wykonać z materiału doskonałej jakości, ale też należy je precyzyjnie dociąć i zamontować we właściwy sposób. Od tego wszystkiego bowiem zależy stabilność i trwałość konstrukcji, a tym samym bezpieczeństwo mieszkańców domu.

Elementy składowe więźby dachowej tradycyjnej:

Murłata

Często określana mianem płątwi stropowej. Jej zadaniem jest przenoszenie ciężaru na ściany nośne budynku. Mma przekrój kwadratu o boku ok 10-15 centymetrów, najczęściej wykonywana z kantówki sosnowej lub świerkowej.

Krokiew

Krokwie złączone parami tworzą szczyt dachu, czyli kalenicę. Najczęściej krokiew ma przekrój prostokątny, którego ramiona charakteryzują się stosunkiem 1:2. W przypadku niektórych dachów, ich konstrukcja wymaga zastosowania koszy i krokwi o większym przekroju.

Krawężnica

Często bywa określana mianem krokwi koszowej. Dzieje się tak głównie dlatego, że krawężnica pełni rolkę krokwi, którą montuje się bezpośrednio na wypukłym załamaniu dachu, czyli na narożu.

Jętka

Jej rolą w konstrukcji dachu jest łączenie ze sobą dwóch zespolonych krokwi. Jętka należy zamocować w połowie wysokości krokwi, ewentualnie w 1/3 jej długości patrząc od strony szczytowej. Wielu specjalistów nazywa jętki zamiennie podporą pośrednią, dzięki nim znacznie zwiększa się nośność danej krokwi. Dzięki nim można stworzyć stabilną konstrukcję szkieletową dla dachów, które osadzone są na ścianach nośnych mających rozpiętość do 11 metrów. Sam przekrój jętki jest podobny do przekroju krokwi choć można je też zmontować z cieńszych desek.

Warto też pamiętać, że więźba dachowa o konstrukcji jętkowej musi składać się z elementów mających precyzyjnie określoną sztywność.

Płatew

Płatew to kolejny element składowy więźby dachowej. Jest to pozioma belka, która jest podparta umocowanymi w stropie słupkami. Na tym elemencie właśnie opierają się w połowie swojej długości krokwie. Płatew budowana jest z krawędziaków, które mają kwadratowy przekrój.

Inną możliwością jest użycie stalowych betel dwuteowników. To sprawdza się przy dachach stanowiących duże obciążenia.

Kleszcze

Są to deski o grubości wahającej się pomiędzy 25, a 35 milimetrów. Mają za zadanie stabilnie spinać krokwie, znajdujące się w konstrukcjach płatwiowych. Jeśli ich połączenie jest stabilne i wykonane we właściwy sposób, zmniejszają do zera jakiekolwiek ryzyko związane z przemieszczaniem się i rozsuwaniem krokwi.

Kulawka

Kulawka to krokiew o dość niewielkiej długości. Jest też elementem, którego rolą w konstrukcji dachu jest łączenie krawężnic. Może też z powodzeniem stanowić stabilizację i połączenie między krokwiami koszowymi oraz murłatą.

Dźwigar

Jak wszystkie wcześniej wymienione, tak też i ten element jest istotny przy poprawnym funkcjonowaniu więźby dachowej. Deski, które tworzą dźwigar, są często klejone ze sobą. Jednak najczęściej jest to element prefabrykowany, który łączony jest za pomocą stalowych łączników.

Miecze

Miecze to belki, które w konstrukcji łączą ze sobą słupy i kleszcze. Ich rola to zmniejszenie rozpiętości łatwi, co sprawia, że całość więźby dachowej jest lepiej ustabilizowana.

Belki stanowiące miecze należy połączyć na skos.

Wiatrownica

W całej konstrukcji wiatrownica odpowiedzialna jest za wzmacniania i stabilizację więźby dachowej. Element tez łączy wszystkie wiązary z podłożem i dzięki wzmocnieniu struktury nośnej, sprawia, że jest bardziej odporna na działanie silnego wiatru,

Sama deska wykonana jest z drewna i mocuje się ją do krokwi od jej spodniej części.

Belka podwalinowa

Belka ta znajduje się bezpośrednio na stronie i jest dość charakterystyczna. Opierają się na niej słupy, które tworzą konstrukcję dachu. Istotne jest, by belka ta była masywna oraz niezwykle wytrzymała.

Przeczytaj także:

Więźba dachowa i jej rodzaje (madar-palety.pl)

Jak wygląda suszenie drewna w suszarkach (madar-palety.pl)

Jak wygląda suszenie drewna? (madar-palety.pl)

Jak wygląda suszenie drewna w tartaku cz.II

suszenie drewna

W poprzedniej części artykułu omówiliśmy naturalne metody suszenie drewna, jakie wykorzystuję się w przemyśle tartacznym. Zajrzyj tam, ponieważ opisaliśmy też proces suszenia oraz to, dlaczego jest to niezbędne. Dziś druga część tekstu, w której możesz przeczytać o suszeniu drewna w różnego typu suszarkach. Zapraszamy do lektury.

Suszenie drewna

Suszenie przy użyciu specjalnych suszarek do drewna nazywane się suszeniem sztucznym. Jest to najczęściej zautomatyzowany proces, który prowadzi do szybkiego osiągnięcia pożądanego stopnia wilgotności drewna, tak by nie odkształciło się. Najpopularniejsze suszarki do drewna wykorzystują cyrkulację powietrza:

Proces suszenia

Niezależnie od modelu suszarki, cały proces suszenia obejmuje 5 kroków

Suszenie drewna - suszarki konwekcyjne

W tym typie suszarki wtłoczone powietrze miesza się z tym, które już jest w niej ogrzane, a w następnej kolejności przepływa ono między elementami drewna. Elementy dążąc do równowagi higroskopijnej "oddają" nadmiar wilgoci do przepływającego powietrza.

Wszystko jest prowadzone według wytycznych programu komputerowego, co pozwoliło na automatyzację procesu. Specjalne czujniki na bieżąco monitorują zarówno wilgotność drewna, jak i szybkość suszenia, ponieważ czas przebywania w suszarni dopasowuje się do gatunku drzewa, co z kolei pozwala uniknąć pęknięć.

Suszenie drewna - suszarki konwekcyjne cyklicznego działania typu komorowego

W tego typu suszarce drewno należy ułożyć w specjalny sposób na paletach lub wózkach szynowych, a drzwi komory zamyka. Cały przebieg suszenia nadzoruje suszarnik lub specjalnie napisany program komputerowy. Do komory wprowadzane się powietrze, o regulowanej temperaturze i wilgotności uzależnionej od etapu suszenia. Powietrze, którym poruszają specjalne wentylatory, przenosi ciepło od grzejnika do drewna i przejmuje parę wodną z powierzchni elementów. Pomiędzy typami suszarek występują różnice w technologii, pojemności lub kosztach eksploatacji czy łatwości obsługi.

Suszenie drewna - suszarki konwekcyjne cyklicznego działania typu kondensacyjnego

W tym urządzeniu drewno jest ogrzewa się poprzez krążące powietrze, które nie miesza się z otoczeniem. Suszarki kondensacyjne nie posiadają kominków wentylacyjnych, a mają w swoim wyposażeniu agregat chłodniczy, w którym chłodzone jest wilgotne powietrze, a para wodna jest skraplana. Suszące powietrze nagrzewa się do 45 st., a następnie kieruje się je do obiegu. Tego typu suszarki szczególnie poleca się do drewna trudno schnącego jak buk czy dąb, a także do suszenia grubego drewna iglastego.

Minusem tego typu rozwiązania jest to, że suszenie trwa dłużej. Drugą wadą jest istniejące ryzyko, że drzewo może zainfekować się grzybem.

Suszenie drewna - suszarki konwekcyjne cyklicznego działania typu aerodynamicznego

Tutaj proces suszenia jest podobny do tego, jaki zachodzi w suszarkach komorowych. Powietrze nagrzewa się tutaj poprzez tarcie powietrza od specjalnie do tego celu zaprojektowany wirnik. Tych suszarek nie używa się w Europie.

Suszenie drewna - suszarki konwekcyjne działania ciągłego (tunelowe)

Suszące się drewno przemieszcza się co pewien czas w tunelu nagrzanym do 65 st. Nagrzane powietrze porusza się w kierunku przeciwnym. Ten proces wykorzystuje się do suszenia gatunków iglastych i pozwala na uzyskanie wilgotności do 12%.

Suszarki podciśnieniowe (próżniowe)

Drewno umieszcza się w komorach próżniowych, gdzie wilgoć szybciej odparowuje. Używane do szybkiego suszenia twardych gatunków.

Suszarki podciśnieniowe z ogrzewaniem dielektrycznym

Drewno układa się na izolowanym elektrycznie wózku w autoklawie. Po jego obu stronach znajdują się elektrody zasilane prądem o niewielkim częstotliwości oraz podłączona pompa próżniowa do wyprowadzania pary wodnej. Proces przebiega szybko, co pozwala uniknąć pęknięć. Używana do suszenia brzozy czy wiązu, rzadziej do gatunków trudno schnących.

Przeczytaj także:

Jak wygląda suszenie drewna? (madar-palety.pl)

Jak przechowywać drewno opałowe? (madar-palety.pl)

Kim jest tartacznik? (madar-palety.pl)

Jak wygląda suszenie drewna w tartaku cz. I

Obecnie współczesne tartaki produkują zarówno drewno konstrukcyjne, jak i tzw. tarcicę. Każdy produkt powstaje z dokładnie i precyzyjnie wyselekcjonowanego surowca, a następnie muszę przejść obróbkę. Każdy z elementów musi każdorazowo przejść przez proces suszenia. Suszenie jest bardzo ważnym aspektem obróbki drewna. Niewłaściwie wysuszone drewno będzie mieć negatywny wpływ na konstrukcję z niego wykonaną. Materiał nie powinien być zarówno zbyt wilgotny, jak i zbyt suchy. Z poniższego artykułu dowiesz się jakie metody są obecnie stosowane w tartakach.

Wpływ suszenia na drewno

Od razu po ścięciu drewno ma dużą wilgotność. Wilgoć w drewnie bierze się z naturalnych soków, jakie występują w nim podczas procesu wegetacji. Drugim źródłem może być woda, którą drewno nasiąka już po ścięciu, np. podczas deszczu. Wilgotne drewno nie nadaje się ani na opał, ani do tworzenia konstrukcji. Należy więc je wysuszyć, nawet gdy pozornie wydaje się ono już suche, gdy je dotykamy. Wilgotne drewno podatne jest na:

Można więc śmiało stwierdzić, że suszenie jest procesem niezbędnym i poprawia jakość obróbki drewna, a także podwyższa jego właściwości mechaniczne.

Przebieg procesu suszenia drewna

Najogólniej rzecz biorąc, suszenie drewna polega na przemieszczaniu się wilgoci zawartej w drewnie z wewnątrz do warstw leżących zewnętrznie i powierzchniowo, skąd odparowuje. Można ten proces podzielić na 4 etapy.

Metody suszenia drewna

Można wyróżnić 3 metody suszenia drewna. Naturalną, a także dwie sztuczne.

Naturalna, czyli w szaplach. Jest to suszenie polegające na ułożeniu drewna na wolnym powietrzu.

Sztuczna, czyli z wykorzystaniem komór.

Jak można się łatwo domyślić, naturalny sposób suszenia drewna wymaga czasu. Proces ten może trwać od 6, aż do nawet 24 miesięcy. Dlatego też coraz popularniejsze jest stosowanie komór, które znacznie tez proces skracają, co daje korzyści ekonomiczne.

Naturalne suszenie drewna

Naturalny proces suszenie drewna następuje poprzez ruch powietrza, w czasie suchych, ciepłych i wietrznych dni. Dzięki temu materiał osiąga pożądania wilgotność ok. 15%. Bardzo ważny jest tutaj sposób ułożenia drewna, w taki sposób, by powietrze miało dostęp do materiału z każdej strony, co sprawi, że suszenie będzie bardziej efektywne. W taki sposób układa się właśnie sztaple.

Należy się poświęcić uwagę na wybór samego miejsca składowania drewna. Musi ono mieć suche i dobrze wypoziomowane podłoże, a szaple powinny być układane ok. 50 cm nad ziemią. Drewno nie powinno też być ułożone w miejscu nieosłoniętym od bezpośredniego słońca i deszczu. Doskonale sprawdzają się w takich sytuacjach np. otwarte hale.

Proces naturalnego suszenia drewna w naszym klimacie trwa:

Choć naturalne suszenie to sposób stosowany od wieków, to nie jest to metoda pozbawiona wad. Głównymi minusami tego typu procesu jest degradacja materiału. Kolejnym powodem tego, że jest coraz rzadziej wybieraną metodą, są czynniki ekonomiczne.

Jak suszyć drewno naturalnie?

Bardzo często suszenie naturalne traktowane jest jako wstępne, przed suszeniem sztucznym, które zostanie omówione w następnym artykule.

Przeczytaj także:

Jak przechowywać drewno opałowe? (madar-palety.pl)

Kim jest tartacznik? (madar-palety.pl)

Co znajdziesz w tartaku? (madar-palety.pl)

Jak przechowywać drewno opałowe na zimę?

Pień drewna opałowego

Jak przechowywać drewno opałowe na zimę?

Choć zwiększa się popularność pomp ciepła, ogrzewania gazowego czy elektrycznego, to wciąż dużą popularnością cieszy się też ogrzewanie domu drewnem opałowym. Jednak wiele osób stosujących tę metodę ma problem z jego przechowywaniem i odpowiednim zabezpieczeniem na sezon zimowy. Jeśli jedną z takich osób jesteś i Ty, zapraszamy do przeczytania poniższego artykułu. Znajdziesz w nim garść pomysłów na to, w jaki sposób można przechowywać drewno opałowe, by zachowało swoje właściwości.

Przechowywanie drewna ma ogromny wpływ na jego wartość opałową. Drewno, które jest świeże, mokre, czyli pełne jeszcze soków spala się dużo szybciej, a jednocześnie mocno dymi. Przez to też szybko się zużywa, dając tak naprawdę niewiele ciepła. Dlatego też wybór odpowiedniego miejsca do jego przechowywania i zabezpieczenie przed wilgocią pozwoli w najlepszy sposób wykorzystać drewno zebrane na opał.

Niewielkie ilości drewna, które są potrzebne na bieżąco, można ułożyć w specjalnym stojaku czy niewielkim regaliku i trzymać obok kominka. Specjalne koszyki na drewno opałowe także doskonale spełnią funkcję miejsc do przechowywania, a dodatkowo prezentują się niezwykle ładnie. Podstawową zaletą tego typu rozwiązania jest łatwy dostęp. Nie ma potrzeby wychodzenia z domu, by donieść opału, a jak wiadomo może być to nieprzyjemne zimą. Jednak taki opał wystarczy jedynie na dzień lub kilka dni, jest więc potrzebne regularne uzupełnianie opału.

Przechowywanie drewna opałowego przy ścianie budynku

Ułożenie drewna przy ścianie jest najpopularniejszym sposobem jego składowanie. Bardzo duże znaczenie ma wybór ściany, przy której drewno zostanie ułożone, najlepiej wybrać stronę południową, która jest dobrze nasłoneczniona. Sama metoda jest niezwykle wygodna. Dobrze jest pamiętać o zachowaniu minimum 5-10 cm odległości drewna od ściany. Zabieg też umożliwia zapewnienie odpowiedniej cyrkulacji powietrza, co pozwoli uniknąć zawilgocenia ściany i pojawienia się pleśni.

Kolejnym istotnym aspektem jest ułożenie drewna na ażurowej podstawie, minimum 20 cm od ziemi. Dzięki temu opał zostanie zaizolowany od wilgotnego podłoża.

Ostatni punkt to ochrona przed warunkami atmosferycznymi. Ochronę przed deszczem czy śniegiem może zapewnić wysunięty dach bądź specjalny okap przyścienny. Jeśli takiego nie posiadasz, zainwestuj w specjalną plandekę do przykrycia drewna na dłuższy czas. Są one najczęściej wykonane z niezwykle wytrzymałej tkaniny.

Przechowywanie drewna opałowego na regale

Drewno można też ułożyć na specjalnych regałach, które najlepiej ustawić w specjalnie do tego przeznaczonym pomieszczeniu, budynku gospodarczym lub garażu. Stosowanie takich regałów jest bardzo wygodnym sposobem, gdyś drewno jest ułożone w równy sposób. Daje to nam pewność, że między pojedynczymi kawałkami jest zachowana odpowiednia cyrkulacja powietrza, zapewniająca suchość drewna. Dzięki temu, że powietrze może swobodnie przepływać pomiędzy kawałkami opału, możliwe jest jego dokładne wysuszenie, a także zapobiegnięcia pojawienia się wilgoci, która mogłaby stać się przyczyną pojawienia się pleśni.

Taki regał może być wykonany z drewna lub ze stali, a wybór pozostaje kwestią indywidualną. Wiele osób nie ma możliwości ustawienia stojaka w oddzielnym pomieszczeniu. Pojawia się wtedy konieczność umieszczenia go na podwórzu. W przypadku takiej sytuacji wystarczy postawić regał np. na tarasie czy terenie ogrodu, ale pod zadaszeniem. Uchroni to drewno przed warunkami atmosferycznymi. Można też skorzystać z plandeki, jednak należy pamiętać, by nie zakrywać regału zbyt szczelnie i zostawić możliwość cyrkulacji powietrza.

Wiata lub pergola na drewno opałowe

Wiata może być zbudowana przy gotowej już ścianie bądź stanowić całkowicie niezależną konstrukcję. Taka wiata to dach wsparty na specjalnych słupkach o bokach mogących mieć postać kratownic lub lamelów. Niewątpliwą zaletą wiaty jest fakt, że zapewnia doskonały przewiew. Jednak należy zapewnić składowanemu drewnu odpowiednie podłoże.

Pergola to nieco prostsza odmiana wiaty, a zarazem jest też od niej tańsza. Jej boki wypełniają kratownice, a zadaszenie jest nieco prowizoryczne. Taka pergola dobrze sprawdzi się przy przechowywaniu i suszeniu drewna na następny sezon.

Przechowywanie drewna opałowego w drewutni

Drewno na opał można też przechować w specjalnie do tego przeznaczonym pomieszczeniu, czyli właśnie drewutni. Drewutnia to zadaszona budowla o ażurowych ściankach, które zapewniają odpowiednią cyrkulację powietrza. Tradycyjnie wyposażone w utwardzoną posadzkę izolującą drewno od wilgoci.

Taki budynek może przylegać do domu czy budynku gospodarczego lub stanowić odrębną konstrukcję. W drewutni powinno też znaleźć się stanowisko do rąbania drewna, a także składowisko narzędzi służących do obróbki drewna. Drewutnię można zakupić gotową lub zbudować ją samodzielnie z materiału zakupionego w tartaku.

Przeczytaj także:

Kim jest tartacznik? (madar-palety.pl)

Co znajdziesz w tartaku? (madar-palety.pl)

Drewniane podłogi – wady i zalety (madar-palety.pl)

Kim jest tartacznik, czyli tartaczny słowniczek

Kim jest tartacznik, czyli tartaczny słowniczek

Czym jest tarcica? A kim jest tytułowy tartacznik? Co można określić mianem tartaku, a także czym różni się deska od listwy? Tego wszystkiego dowiesz się z poniższego artykułu, w którym możesz zapoznać się nieco z terminologią branży tartacznej.

Czym jest tartak?

Choć teoretycznie powinno być to jasne, to jednak zacznijmy od samego początku. Mianowicie od wyjaśnienia czym dokładnie jest tartak. Najogólniej rzecz ujmując, tartak zajmuje się obróbką drewna w stanie surowym. Drzewo ścinane w lasach, przewozi się specjalnymi samochodami do tartaku, gdzie pracownicy przerabiają je na tarcicę. Czym jest tarcica, wyjaśnimy później. Nazwa "tartak" pochodzi od procesu technologicznego – tarcia, czyli przecierania, rozpiłowywania drewna za pomocą specjalnych maszyn. Nieco więcej na temat tego, jakie to urządzenia możesz przeczytać tutaj.

Kim jest tartacznik

No więc tutaj pojawia się pytanie: Kim jest właściwie ten tartacznik? Otóż nie jest to nikt inny jak pracownik tartaku. Jest to zawód o charakterze produkcyjnym i usługowym. Można powiedzieć, że celem pracy tartacznika jest wykorzystanie zasobów surowca, jakim jest drewno do produkcji odpowiedniej jakości materiałów. Są to materiały zarówno budowlane, jak i stolarki wykończeniowej, ogrodowej oraz części meblarskich. Efektem pracy tartacznika jest tarcica.

Czym jest tarcica?

Pora więc wyjaśnić czym jest ta tajemnicza tarcica. Otóż tarcica, mówiąc najprościej, jest to produkt, który powstaje na skutek podłużnego przepiłowania drzewa. Do tego celu wykorzystuje się różnego rodzaju piły i traki pionowe lub taśmowe. Tarcicę najczęściej wykorzystuje się jako surowiec w budownictwie jako tworzywo budowlane lub konstrukcyjne.

Drzewo można przecinać pojedynczo lub grupowo. Druga metoda jest dużo wydajniejsza niż przecinanie taśmowe. Istotne w tym sposobie jest

Podział tarcicy

Tarcicę można podzielić ze względu na kilka kryteriów. Może to być stopień obróbki, grubość przekroju poprzecznego, a także rodzaj drewna.

Podział ze względu na stopień obróbki drewna:

-tarcica nieobrzynana – uzyskuje się ją na skutek pojedynczego przetarcia. To oznacza, że obróbce poddane zostały jedynie dwie wewnętrzne powierzchnie materiału, a krawędzie boczne pozostały surowe.

-tarcica obrzynana – jest to produkt uzyskany na skutek przetarcia dwukrotnego struktury drewna lub tzw. Przetarcia na ostro. Oznacza to, że obróbce poddane zostały cztery płaszczyzny drewna, a także krawędzie czoła.

Podział ze względu na wymiar (grubość) tarcic:

-deska – jej grubość wynosi 19 – 45 mm, a szerokość 75 – 250 mm;

-bal – jego grubość to 50 – 100 mm, a szerokość 100 – 250 mm;

-listwa – przekrój poprzeczny waha się od 12/24 do 29/70 mm;

-łata – wymiary jej przekroju poprzecznego oscylują w granicach od 38/63 do 75/140 mm;

-krawędziak – jego przekrój waha się od 100/100 do 175/175 mm;

-belka – jej przekrój rozpoczyna się od 200/200 i wynosi maksymalnie 275/275 mm.

Ostatnim z podziałów, jaki stosuje wielu producentów drewna, klasyfikuje tarcice ze względu na rodzaj drewna, z jakiego zostały wykonane.

Podział ze względu na rodzaj drewna:

-sosnowa

-bukowa

-świerkowa

-dębowa

-brzozowa

Suszarnia do drewna

Proces przygotowania drewna nie kończy się na obróbce i powstaniu tarcicy. Aby tarcica mogła stać się drewnem na meble ogrodowe bądź materiałem budowalnym musi zostać poddane procesowi suszenia. Do tego właśnie służy suszarnia do drewna. Wilgotność ma duży wpływ na to, jak zachowa się drewno w trakcie obróbki. Sama metoda suszenia oraz wszelkie parametry muszą być dobrane odpowiednio do rodzaju materiału, a także jego przeznaczenia. Dzięki procesowi suszenia drewno staje się bardziej odporne na czynniki mechaniczne i biologiczne.

W trakcie całego suszenia tarcicę układa się na specjalnie do tego celu przygotowanych sztaplach. Sztaple to deski podtrzymujące o grubości 25mm. Sam proces suszenia odbywa się na świeżym powietrzu lub w specjalnym wentylowanym pomieszczeniu. Aby sztaple nie poddawały się wilgoci z podłoża, są często układanie na specjalnych betonowych blokach.

Dopiero w taki sposób przygotowany materiał może być przesłany do sprzedaży i wykorzystany. Właściwy proces obróbki i suszenia gwarantują, że drewno na budowę czy do stolarni trafi w najlepszej możliwej kondycji.

Przeczytaj także:

Drewniane podłogi – wady i zalety (madar-palety.pl)

Frezarka do drewna. Jak jej używać i jak wybrać najlepszą? (madar-palety.pl)

Trociny i do czego je użyć w domu (madar-palety.pl)

Co znajdziesz w tartaku?

Co znajdziesz w tartaku?

Jak wygląda tartak od środka i jakie pomieszczenia tam znajdziemy? Co znajdziesz w tartaku? Co dokładnie znajduje się w hali tartacznej? Jak wygląda droga drewna, które przyjedzie do tartaku, zanim znajdzie się w naszym domu pod postacią gotowych desek? Na te pytania odpowiedzi znajdziesz w poniższym artykule.

Miejsca w tartaku

Tartak jak każdy rodzaj przedsiębiorstwa ma swoje charakterystyczne miejsca i pomieszczenia, których nie znajdziesz w żadnym innym rodzaju biznesu. Najogólniej w tartaku, np. takim jak Tartak Madar można wyróżnić:

Plac surowca

Jest to pierwsze z omawianych miejsc z dwóch względów. Po pierwsze jest to najważniejsza część tartaku. Po drugie to właśnie na plac surowca trafia drewno przywiezione zaraz po wycince. Dlatego też plac zdecydowanie musi być duży, tak by bez najmniejszego problemu mogło zmieścić odpowiednią ilość drewna, które będzie przerabiane w tartaku. Każde przedsiębiorstwo ma swoją wydajność i na podstawie złożonych zamówień, a także doświadczenia w biznesie, pracownicy wiedzą doskonale jaką ilość drewna mogą zmieścić. Bardzo istotnym aspektem przy urządzaniu placu surowca jest dobre połączenie z drogami. Pozwala to na sprawny transport drewna, a także jego rozładowanie.

Hala tartaczna

Kolejnym miejsce, gdzie trafia drewno jest hala tarciczna. Właśnie tam tnie się drzewo. I dokładnie w tym miejscu znajdują się wszystkie maszyny, służące do obróbki drewna. W skrócie ich działanie polega na zdjęciu kory z pnia drzewa, a potem rozcięcie go i zrobienie desek. Bardzo ważną rzeczą, o którą należy bezwzględnie zadbać, jest to, by hala była zadaszona. Dzięki temu zarówno maszyny, jak i surowiec nie są narażone na opady i inne zjawiska atmosferyczne. Kolejną niezwykle istotną kwestią jest doskonała wentylacja. W trakcie pracy maszyn wytwarzają się dużej ilości trocin, a także pyłu i kurzu. Przebywanie w takich warunkach bez odpowiedniej wentylacji mogłoby wiązać się z powstawaniem poważnych chorób dróg oddechowych.

Skład tarcicy

Skład tarcicy to ostatnie miejsce przebywania drewna. Tam trafiają obrobione już, gotowe elementy, które właśnie zwane są tarcicą. Plac ten musi być oczywiście odpowiednio duży, tak by bez problemu pomieścić odpowiednie ilości materiału. Konieczne jest także zadaszenie składu, co ochroni przygotowane drewno na dom wszystko przed opadami.

Maszyny w tartaku

Oczywiste jest to, że nie ma tartaku bez maszyn, które będą obrabiać drewno. Jakie więc maszyny można znaleźć w doskonale wyposażonym przedsiębiorstwie?

Jednymi z najczęściej używanych maszyn w tartaku są pilarki tarczowe. Wśród nich można znaleźć traki, których głównym zadaniem jest cięcie wzdłuż kłód. Ich zaletą jest to, że mogą ciąć pod różnymi kątami, zależnie od potrzeby. Kolejnym rodzajem maszyn są przecinarki, czyli pilarki tarczowe do przecinania drewna okrągłego w poprzek. W tartaku znajdują się też pilarki formatowe do pryzm, które umożliwiają ich cięcie poprzeczne. Dobrym sposobem na usprawnienie pracy jest także zaopatrzenie w wielopiły.

Inną grupą maszyn, w jakie zaopatruje się tartak, są obracarki i wyciągarki do drewna. Obracarki stosuje się głównie przy trakach tarczowych. Ich zadanie to, jak sama nazwa wskazuje, obracanie drzewa wokół jego własnej osi. Robi się to w tym celu, by zoptymalizować jego położenie względem pił tarczowych. Obracarki różnię się np. maksymalną dopuszczalną długością kłody. Wyciągarki natomiast dłużą do wyciągania z traka oflisów (są to jedne z wad obrobionego drewna, które są dopuszczalne i nie wpływają negatywne na wytrzymałość mechaniczną) i oddzielania ich od pryzmy. Bardzo ważne jest, by wyciągarka byłą wytrzymała.

Jakie jeszcze maszyny do obróbki drewna mogą być przydatne w tartaku? Tutaj mogą się znaleźć oflisarki, cyklony, frezarki, obrzynarki, klockarki, odtrzarki, formatówki, rębaki, odciągi, czy separatory.

Mówiąc o maszynach, nie można zapomnieć o różnego rodzaju piłach. Zarówno tych do cięcia podłużnego, jak i poprzecznego. Dobrze jest też zaopatrzyć swój tartak w sita i stoły.

Mówiąc o maszynach, należy pamiętać, że ich obsługa wiąże się z dużym niebezpieczeństwem. Trzeba bezwzględnie zachować dużą ostrożność przy ich używaniu. Warto też zadbać o prawidłowe naostrzenie noży, co usprawni pracę, a także zmniejszy ilość odpadów.

Bramy przeciwpożarowe

Wyposażając tartak, nie można zapomnieć o różnego typu elementach, zapewniających lepszy poziom bezpieczeństwa. Tartak bez wątpienia jest miejscem szczególnie narażonym na ryzyko, zwłaszcza te dotyczące pożarów. W tym wypadku niezbędne jest zaopatrzenie swojej hali tartacznej w bramy przeciwpożarowe, które jednocześnie będą szybkobieżne. Zapewnią one odpowiedni poziom bezpieczeństwa, a przy tym będą niezwykle wygodne w użytkowaniu dzięki zautomatyzowanemu działaniu.

Przeczytaj także:

Drewniane podłogi – wady i zalety (madar-palety.pl)

Frezarka do drewna. Jak jej używać i jak wybrać najlepszą? (madar-palety.pl)

Trociny i do czego je użyć w domu (madar-palety.pl)

Frezarka do drewna. Jak jej używać i jak wybrać najlepszą?

Frezarka do drewna

Frezarka do drewna. Jak jej używać i jak wybrać najlepszą?

Frezarka do drewna to narzędzie do obróbki drewna, które powinno znajdować się w warsztacie każdego profesjonalisty. Jest to jednak też niezastąpione urządzenie, w które zainwestować może każdy, kto zajmuje się drewnem jedynie hobbystycznie. Dzięki frezowaniu można uzyskać ciekawe i fantazyjne kształty, ale też frezy czy żłobienia. Czy do domowego użytku należy kupować profesjonalny i drogi sprzęt? Jak wybrać model, a także jak używać frezarki w sposób bezpieczny? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w poniższym artykule.

Czym jest frezarka do drewna?

Frezarka do drewna to elektronarzędzie służące do pracy w drewnie. Głównym elementem do obróbki jest frez – część, która poruszając się, wycina wzory w drewnie lub zbiera nadmiar materiału, nadając mu w ten sposób pożądany kształt. Frez jest końcówką wymienną o różnych kształtach, co daje szerokie możliwości w pracy frezarką.

Jak wybrać frezarkę?

Na rynku można znaleźć co najmniej kilka rodzajów różnych frezarek. Wybór narzędzia jak zwykle w takich przypadkach jest uzależniony od tego, jakiego rodzaju prace będą nim wykonywane.

Można wyróżnić takie frezarki jak:

Główną różnicą pomiędzy wymienionymi narzędziami jest ich wszechstronność, ale także zaawansowanie użytkowania. Osobom początkującym zaleca się rozpoczęcie swojej przygody z pracą w drewnie od frezarki górnowrzecionowej z jednym wrzecionem. Są one dość łatwe w obsłudze. Pozwalają one między innymi na formowanie krzywizn i krawędzi, a także na frezowanie okręgów i powierzchni płaskich, są więc dość wszechstronne. Możliwość zakupienia modeli jednoręcznych mających małą wagę i rozmiary to niewątpliwy atut. Zwłaszcza dla kogoś, kto tylko amatorsko planuje "bawić się" w drewnie i nie chce zajmować dużej przestrzeni narzędziami.

Jeśli jednak planujesz większe i poważniejsze prace w drewnie, warto zaopatrzyć się w model stołowy, co pozwoli stworzyć wygodne i komfortowe stanowisko pracy i lepszą wydajność. Te modele występują jednak najczęściej w wersjach dolnowrzecionowych. Z tego powodu, że mają większą moc, wymagają już posiadania choćby niewielkiego doświadczenia, a także zachowania szczególnej ostrożności przy użytkowaniu.

Modele frezarek różnią się też dość znacząco swoją mocą. Osobom początkującym do niewielkich prac stolarskich zaleca się zakupienie narzędzia mającego nie więcej niż 1000 W. Pozwala to na dorywcze prace i oswojenie się ze sprzętem. Dla tych, którzy już potrafią posługiwać się takim sprzętem, lepszy będzie model mający 1500 W. Wytrawni specjaliści zaopatrzą się już w narzędzia mające 2000 W i więcej. Pozwalają one na zaawansowane prace stolarskie. Mają też większą wagę, a ta w połączeniu z dużą mocą może doskwierać osobom początkującym i przy nieuwadze skutkować wypadkiem.

Jak używać frezarki do drewna?

Skoro sprzęt już został wybrany, należy przystąpić do pracy. Wbrew pozorom nie jest to najbardziej skomplikowana rzecz na świecie, jednak wymaga uwagi, cierpliwości i dokładności. Z frezarką nie zrobisz nic "na szybko". Zbyt szybkie ruszy i pośpieszna praca, nie tylko sprawią, że frezy będą niskiej jakości, ale mogą też powodować wyrywanie sprzętu z rąk. Frezowanie nie jest więc pracą dla niecierpliwych. Takie osoby lepiej niech zlecą prace fachowcowi.

W trakcie frezowania niezwykle istotna jest płynność ruchów, bez zbędnych przerw, szarpnięć. Bardzo ważne jest, by na początku wyczuć narzędzie i wyrobić sobie odpowiednie tempo pracy. Zbyt szybkie przeciąganie spowoduje, że drewno będzie nieestetycznie poszarpane. Natomiast za wolne pociągnięcia przypalą drewno i pozostawią przebarwienia.

Kolejną istotną kwestią jest frezowanie z kierunkiem włókien drewna. Dlatego też przed rozpoczęciem pracy należy je dokładnie obejrzeć. Praca niezgodna z kierunkiem da niekorzystny efekt – krawędzie frezu będą nierówne i poszarpane.

Ważna jest też głębokość frezów. Zbierane zbyt dużej ilości materiału za jednym pociągnięciem spowoduje, że jego krawędzie będą powyłamywane. Lepiej więc wykonać kilka płytszych przesunięć.

Zasady BHP przy pracy frezarką do drewna.

Podstawą jest dokładne przymocowanie frezu, który porusza się w trakcie pracy z dużą mocą i szybkością. Podobnie należy postąpić z obrabianym fragmentem drewna. Wypadająca frezarka z rąk może doprowadzić do poważnego uszkodzenia osoby pracującej. Nie należy więc tych kwestii bagatelizować.

Osoba pracująca z frezarką koniecznie musi być zabezpieczona w okulary ochronne przed pyłem, a także ubranie chroniące przed skaleczeniem fragmentem drewna. Absolutnie nie należy natomiast używać rękawic ochronnych, które mogą zostać wciągnięte przez narzędzie.

Jak widać używanie frezarki do drewna może być przyjemnym zajęciem. Podstawą jest dobranie odpowiedniego sprzętu, zależnie od posiadanych umiejętności i bezwzględne pamiętanie o stosowaniu zasad bezpieczeństwa,

Zobacz także:

Rozwiązania, które można wykorzystać za pomocą pelletu (madar-palety.pl)

Drewniane paski dekoracyjne czyli Lamel (madar-palety.pl)

Paleta jednorazowa to paleta drewniana, która nie podlega zwrotowi (madar-palety.pl)

Jak odnowić stare meble drewniane?

Drewniane meble

Jak odnowić stare meble drewniane?

Masz w swoim ogrodzie stare meble drewniane, które są już nieco zniszczone i zastanawiasz się nad ich wyrzuceniem? A może widziałeś ostatnio na targu staroci piękną drewnianą komodę, jednak wahasz się nad kupnem, bo była już nieco zniszczona? Można odnowienie mebli drewnianych zostawić fachowcom, jednak często koszty tego typu usług przerastają Wasz budżet. Innym wyjściem jest podjęcie wyzwania samodzielnego odnowienia tego typu mebli. Jak to zrobić i czy dużo to kosztuje? Tego dowiesz się, czytając poniższy artykuł.

Renowacja drewnianych mebli: ocena.

Pierwszy etapem jest ocena zniszczeń i ustalenie, jaki zakres prac będzie do wykonania. Sprawdź, czy w drewnie nie ma ubytków, które będzie trzeba uzupełnić. Dobrym pomysłem jest fotografowanie wszelkich usterek, by w późniejszych etapach żadnej nie przeoczyć.

Renowacja drewnianych mebli: co jest potrzebne?

Na początku musisz zaopatrzyć się we wszystkie akcesoria potrzebne do pracy. Często lista ta jest uzależniona od mebla, z jakim pracujesz, jednak poniżej znajdziesz najczęściej potrzebne rzeczy:

Wszystkie wymienione akcesoria w zależności od marki i potrzebnej ilości to koszt ok. 700-850zł.

Renowacja drewnianych mebli: krok po kroku.

Miejsce pracy

Na początku przygotuj miejsce, w którym będziesz pracować. Przygotuj się na to, że nabrudzisz w czasie pracy, lepiej więc nie rozkładaj warsztatu na środku salonu. Balkon, taras czy otwarty garaż będą najlepsze. Z jednej strony ważne jest dobre oświetlenie, a z drugiej przeciąg, by nie narażać się na zbytnie wdychanie oparów środków i farb. Zabezpiecz też miejsce dokładnie folią malarską.

Przygotowanie mebla

Wyjmij szuflady, odkręć drzwiczki, gałki, zawiasy, prowadnice, okucia. Sprawdź ich stan, należy je wyczyścić lub wymienić w razie potrzeby na nowe.

Następnie przy użyciu mydła rozpuszczonego w wodzie umyj dokładnie mebel z tłustych plam i zanieczyszczeń. W trakcie czyszczenia sprawdzaj ponownie jego stan, być może pojawią się nowe rysy po usunięciu zabrudzeń.

Szlifowanie

Pora na szlifowanie. Najpierw przy użyciu papieru gruboziarnistego, a następnie tego o drobnych ziarnach. Dzięki temu, powierzchnie nad którymi pracujesz, będą idealnie gładkie. Ta metoda rewelacyjnie sprawdzi się przy elementach gładkich, jak drzwiczki czy blaty. Jednak do części o nieregularnych kształtach, jak rzeźbienia czy fantazyjne frezy lepiej użyć metod chemicznych do rozpuszczenia starego lakieru. Są do tego specjalne preparaty, a dokładny sposób ich użytkowania należy sprawdzić na opakowaniu.

Po szlifowaniu dobrze jest umyć mebel jeszcze raz. Usunie to pył pozostały po szlifowaniu i resztki zmywacza.

Uzupełnianie ubytków

W tym etapie uzupełnij wszelkie ubytki przy pomocy specjalnej masy szpachlowej. Można ją zakupić w niewielkich tubkach. Masę nakłada się na pęknięcie i wyrównuje specjalną packą.

Jest też moment, na sklejenie ewentualnych pęknięć. Służy do tego specjalny klej do drewna, a potem zakładane są ściski do drewna. Pozwalają one na dokładne połączenie się elementów. Tutaj należy pozostawić wszystko i pozwolić, by klej zadziałał.

Kolejne szlifowanie

Tutaj należy wyrównać wszystkie te miejsca, gdzie wcześniej zastosowana została masa szpachlowa lub klej. Delikatnie wyrównaj powierzchnię, a następnie ponownie umyj lub odkurz mebel. Usuniesz w ten sposób wszelkie pyłki.

Malowanie

Ten etap najlepiej zacząć przy pomocy małego pędzla i pomalować wszelkie kąty, rogi, zakamarki i brzegi. Następnie wybieramy wałek, który nie gubi włosia. Pozwoli on na równomierne pomalowanie powierzchni. Jeśli chcesz podkreślić strukturę drewna i słoje to należy malować zgodnie z usłojeniem drewna.

Można też zastosować technikę nierówności i smug. Nie jest to najłatwiejsze, jednak warto spróbować. Wtedy cały etap malowania wykonuje się za pomocą pędzla stosując dowolność kierunków pociągnięć.

Lakier czy farbę należy pozostawić do wyschnięcia i w miarę potrzeby nałożyć drugą warstwę.

Okucia i dodatki

Na tym etapie należy dokładnie wyczyścić wszelkie zawiasy, prowadnice czy klamki. Ewentualnie można wymienić je na nowe, w wybranym stylu.

Po wyschnięciu elementów mebla i skręceniu w całość można zacząć planować dodatkowe elementy ozdobne. Mogą to być przetarcia lub ozdobniki w stylu decoupage.

Jak widać proces renowacji drewnianych mebli nie jest nazbyt skomplikowany. Oczywiste jest, że fachowiec zrobi to z pewnością dokładniej, jednak satysfakcja z samodzielnej pracy jest nieproporcjonalnie większa.

Zobacz także:

Rozwiązania, które można wykorzystać za pomocą pelletu (madar-palety.pl)

Drewniane paski dekoracyjne czyli Lamel (madar-palety.pl)

Paleta jednorazowa to paleta drewniana, która nie podlega zwrotowi (madar-palety.pl)

Drewniana altana ogrodowa to jeden z najczęstszych zakupów już na początku urządzaniu podwórka wokół domu bądź ogródka działkowego. Przyjemne letnie wieczory lub jesienne popołudnia z książką w ręku spędzone we własnej altance to marzenie niejednego posiadacza podwórza. Czy kupić altanę gotową, czy zdecydować się na zamówienie na wymiar? Jakie drzewo jest najlepszym wyborem do budowy altanki? Jak dbać o drewnianą altanę, by cieszyć się nią jak najdłużej? Wszelkie odpowiedzi na powyższe pytania znajdziesz w tym artykule.

Jak wybrać altanę z drewna

Wybór altany często okazuje się trudniejszy, niż wydaje się na początku. Mnogość kształtów, wzorów, a także styli wykończenia sprawia, że zakup nie jest tak łatwą i prostą sprawą, jak było zakładane.

Przed wyborem altany należy zastanowić się nad kilkoma kwestiami.

Dopiero po zebraniu tych wszystkich informacji, możemy określić, czego dokładnie potrzebujemy i jakiego produktu szukamy. A także mamy możliwość dopasowania wszelkich potrzeb do budżetu, jakim dysponujemy.

Altana – gotowy produkt, czy zamówienie na wymiar

Altana ogrodowa to produkt, który możemy znaleźć na rynku niemalże od ręki. W większości dużych marketów budowlanych mieści się dział "ogród", w którym możesz dostać gotowe altanki w różnych rozmiarach i kształtach. Jeśli jednak chcesz mieć coś, czego nie posiada w swoim ogrodzie nikt inny, możesz postarać się znaleźć odpowiedniego fachowca, który zrealizuje Twój indywidualny projekt. Wiele osób decyduje się także na budowę altany samodzielnie.

Szukając odpowiedniego stolarza, warto dokładnie sprawdzić rekomendacje i dotychczasowe realizacje fachowca. Następnie dokładnie omówcie projekt. Specjalista doradzi też, jakie drzewo najlepiej dobrać do takiej budowy lub kupi je samodzielnie. Warto w tym celu wybrać się bezpośrednio do tartaku. Jest to pewność, korzystnej ceny przy dobrej jakości materiałów.

Jakie drewno kupić na altanę

Drewno na altankę można podzielić na miękkie i twarde.

Drewno miękkie, które najczęściej jest stosowane to sosna i świerk. Są one najpopularniejsze głównie ze względów finansowych. Ponadto są łatwo dostępne, co jest także ich niewątpliwą zaletą. Dzięki swojej miękkości zarówno jeden, jak i drugi gatunek doskonale zachowują się podczas obróbki. Pozwala to na tworzenie różnych fantazyjnych kształtów i ozdobników. Nie można jednak zapominać o odpowiednim zabezpieczaniu wszelkich konstrukcji wykonanych z tego typu drewna. Dokładniej temat impregnacji zostanie poruszony nieco niżej.

Drewno twarde. Dąb jest drewnem wykorzystywanym znacznie rzadziej do budowy altanek ogrodowych, głównie ze względu na wyższą cenę. Jest on jednak materiałem znacznie wytrzymalszym i bardziej odpornym na działanie różnych czynników atmosferycznych. Ponadto prezentuje się znacznie lepiej wizualnie. Nadal jednak wymaga impregnacji.

Innym drewnem twardym również rzadko wykorzystywanym do budowy tego typu konstrukcji ogrodowych jest modrzew. On również musi być impregnowany, jednak jest jeszcze bardziej wytrzymałym gatunkiem. Prezentuje się także niezwykle elegancko.

Niezależnie do tego, które drewno zostanie wybrane, musi ono być dobrze przygotowane. Przede wszystkim powinno ono być wysuszone. Inaczej cała konstrukcja może się szybko wypaczyć i konieczna będzie rozbiórka. Niezbędna jest również impregnacja, którą można przeprowadzić na 3 sposoby:

Pielęgnacja altany z drewna

Altana z drewna powinna być regularnie pielęgnowana. Impregnacja i malowanie przy budowie nie wystarczy, by cieszyć się konstrukcją przez długie lata. Po sezonie letnim warto dobre przygotować ją na zimę. Najlepiej wszystko dokładnie odkurzyć i okryć tak, by nie pozostawiać niczego, co zachęci szkodniki do zagnieżdżenia się w naszej altance. Można też zrezygnować z mycia jej wodą, wilgoć może przedostać się do wnętrza drzewa i wypaczać konkstrukcję. Po zimie należy też starannie zrobić przegląd altany pod względem technicznym i naprawić ewentualne ubytki drzewa czy pęknięcia.

Do tego regularnie raz na rok – dwa dobrze jest dokładnie oczyścić deski i ponownie zaimpregnować, a potem pokryć farbą lub lakierem. Stosując siędo tych zaleceń, altana będzie w dobrej formie przez długi czas.

Zobacz także:

Drewno jest bodaj jedynym surowcem, którego niczym nie da się zastąpić. Nierozerwalnie kojarzy się ze spokojem, naturą, daje ukojenie. Przy odpowiedniej gospodarce leśnej jest praktycznie źródłem niewyczerpalnym. Zawdzięczamy mu nie tylko życie na planecie, możemy też otaczać się cudownymi przedmiotami z tego najdoskonalszego materiału, jakim obdarzyła nas natura.

Proces produkcji drewna 

Wypada zacząć od stwierdzenia, iż produkcja drewna oraz wyrobów z niego pochodzących cechuje się brakiem szkodliwego wpływu na środowisko, a w wielu przypadkach nawet go wzbogaca i chroni.

Surowiec jest wytrzymały, lekki (masa właściwa), elastyczny i trwały. Mimo licznych prób naukowcom nie udało się dotąd znaleźć zamiennika, który spełniałby wszystkie wymogi stawiane produktom z drewna.

Jeżeli coś jest podobne, to nie jest elastyczne. Jeżeli coś jest trwałe, to nie jest lekkie. Przykłady nieudolnych prób naśladownictwa można mnożyć w nieskończoność.

Na koniec każdy styka się z tym samym problemem. Mianowicie, co zrobić ze zużytymi rzeczami udającymi niegdyś drewno? Przetopić, zmielić, utylizować? W każdym z tych przypadków powstają kolejne odpady, czy to w formie gazów, czy też w postaci stałej. Cierpi na tym jakość wody, powietrza i gleby.

Co dzieje się z odpadami pochodzącymi z produkcji drzewnej? To samo, z czym mamy do czynienia od milionów lat. Zużyte drewno zostaje wchłonięte przez przyrodę, dając początek kolejnym pokoleniom drzew.

Pozostałości po obróbce drewna w dalszym ciągu służą milionom zadowolonych konsumentów w postaci ekologicznego paliwa opałowego. Sprasowane pod ciśnieniem wióry, zrębki i trociny mają wartość opałową porównywalną z drewnem kominkowym, są jednak dużo tańsze oraz emitują znacznie mniej zanieczyszczeń powstałych w procesie spalania.

Czym jest pellet i jakie są jego właściwości, można dowiedzieć się z ciekawej publikacji zamieszczonej na stronie https://madar-palety.pl/pellet-paliwo-opalowe-z-odpadow-drzewnych/.

A co z osobami wykazującymi skłonności alergiczne? Meble, przedmioty użytkowe i wreszcie całe domy chronią ich przed wszelkimi konsekwencjami uczuleń. Powietrze w takim otoczeniu jest lepsze, zdrowsze i przede wszystkim naturalne.

Zanim gotowy wyrób trafi do odbiorców, musi wcześniej przejść przez skomplikowany proces produkcji, który dzieli się na dwie podstawowe fazy, a te z kolei podlegają następnej klasyfikacji.

Zgodnie z branżową normą BN – 74/9200-01cały proces produkcji drewna zawiera się w aż 240 operacjach technologicznych.

Sprzedaż drewna i palet przez tartak 

Miejscem, do którego trafiają bale drewniane, jest tartak. To w nim właśnie powstaje tarcica, cenny surowiec, niezastąpiony przy produkcji mebli, elementów konstrukcyjnych, stolarki okiennej i drzwiowej, prac wykończeniowych itd.

Warto przypomnieć, że poza samą obróbką, równie istotne są warunki, w jakich drewno jest przechowywane. Po zakończeniu mechanicznego przerobu drewna deski są suszone, poddawane obróbce termicznej, a nawet obróbce fizykochemicznej tak jak w przypadku materiału przeznaczonego do produkcji mebli lub okien.

I tu daje o sobie znać uniwersalność surowca. Nic nie zostaje zmarnotrawione. Wszystko, co nie stanowi pełnowartościowej tarcicy w nowoczesnym tartaku jest przeznaczone na produkcję palet przemysłowych.

Są one tańszą alternatywą dla palet EUR/EPAL. Mogą być wykorzystywane wszędzie tam, gdzie sprawdzą się tańsze rozwiązania. Stąd ich obecność w magazynach i zakładach przemysłowych. Bez palet przemysłowych niemożliwy byłby transport ładunków zbiorczych i wielkogabarytowych.

Służą jako platformy, lecz coraz częściej stanowią bazę do amatorskiego wytwarzania np. mebli ogrodowych. O wszechstronności zastosowań palet przemysłowych stanowi interesujący artykuł opublikowany na https://madar-palety.pl/paleta-przemyslowa/.

Palety przemysłowe – zalety:

Największą zaletą palet jest to, że koniec eksploatacji w jednych charakterze, rozpoczyna jej żywot w innym. Wystarczy tylko poszukać odpowiedniej inspiracji.

Czy wycinka drzew w Polsce wpływa na środowisko?

Drewno jest surowcem jedynym w swoim rodzaju i niezastąpionym. Wspomnieliśmy już o licznych próbach stworzenia jakiegoś zamiennika, jednak mimo postępów w nauce, żadne laboratorium na świecie nie zdołało znaleźć złotego środka. Jedynym rozsądnym wyjściem w tej sytuacji wydaje się planowana gospodarka zasobami leśnymi, co dzieje się w PGL Lasy Państwowe.

Niemal 100 lat doświadczenia oraz ciężka praca kadr leśników i naukowców sprawia, że realizowanych jest 14 projektów rozwojowych, wycinki natychmiast są zastępowane nowymi rozsadami, a eksploatacja drewna podlega ścisłej kontroli.

Jak informuje Ministerstwo Środowiska, pracownicy leśni pozyskują drewno w granicach wyznaczonych przez standardy ekologicznej gospodarki, badania naukowe i 10-letnie plany.

Badania przyrostów wskazują, że zasoby tego surowca stopniowo się zwiększają, podobnie jak i areał zalesianych terenów.

Skąd bierze się drewno?

Ogólne zasoby drewna na terenie Polski wynoszą 2,5 mld m³. 1,95 mld m³ pochodzi z Lasów Państwowych. To bardzo istotne, ponieważ właśnie surowiec z tego źródła pozyskiwany jest w sposób zgodny z szeroko rozumianą dbałością o środowisko naturalne, o czym świadczą międzynarodowe certyfikaty FSC oraz PEFC.

Pierwszy dotyczy drewna pochodzącego z odpowiedzialnej gospodarki leśnej, przy czym surowiec musi stanowić w tym przypadku wartość dodaną.

Certyfikat PEFC umożliwia śledzenie drogi, jaką przebywa drewno, od momentu jego wycinki aż po gotowy wyrób.

Ciekawostka — informacje o wycince drzew

Wbrew opiniom niektórych środowisk ani zasoby drewna, ani powierzchnie lasów nie są w Polsce zagrożone. Wręcz przeciwnie. W latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku lasy zajmowały jedną piątą obszaru Rzeczypospolitej. Dzisiaj mamy do dyspozycji teren równy jednej trzeciej Polski.

Każdego roku sadzi się aż 500 mln nowych drzew. Zatem wychodzi na to, iż co godzinę swoje miejsce w szkółkach znajduje średnio… 57 tys. sadzonek.

Jest też informacja dla tych, którzy chcieliby całkowicie zrezygnować z wyrobów drewnianych. Ostrożne szacunki wskazują, że drewno ma swoje zastosowanie w ponad 30 tys. produktów.

Można by stwierdzić, że na ten surowiec jesteśmy skazani, gdyby nie fakt, że bez drewna po prostu trudno wyobrazić sobie codzienne życie.

MADAR - Palety, deski, drewno. Tartak
MADAR Sp. z o.o.
NIP: 8943063745
KRS: 0000564488
REGON: 361866607
Kapitał zakładowy: 1 055 500,00 ZŁ

Dane kontaktowe

Śledź nas


  Madar Sp. z o.o. © 2021. Wszelkie prawa zastrzeżone
wdrożenie & realizacja KamikStudio
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram